Uzasadnienie
Skarżący S.S. zgłosił żądanie przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r. referendarz sądowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy uznając, że nie wykazał on, aby nie miał możliwości samodzielnego pokrycia kosztów postępowania. Wyjaśnił, że w złożonym oświadczeniu skarżący podał, że jest emerytem, inwalidą, cztery lata po rozwodzie. Utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego wynoszącego 1300 zł. Najmuje mieszkanie, na którego utrzymanie przeznacza 500 zł tytułem czynszu oraz 130 zł na energię elektryczną. Leczy się, wydatkuje na ten cel 150 zł miesięcznie. Wskazał, że jest zadłużony w kilku instytucjach finansowych, spłaca pożyczki. Nadesłał również wyciągi z rachunku bankowego oraz druki opłat za energię elektryczną. Z przedłożonych dokumentów wynikało, że z przysługującej mu emerytury policyjnej potrącane są należności w kwocie 1010,80 zł, do wypłaty pozostaje 1331,49 zł. Nie wykazał jednak, jakie ponosi szczegółowe wydatki na bieżące utrzymanie, na co zaciągnął liczne zobowiązania, z powodu których dokonywane są potrącenia z emerytury.
Ponadto na rachunku bankowym odnotowywane są dodatkowe wpływy niż emerytura, co do których nie złożył jakichkolwiek wyjaśnień. W grudniu 2015 r. była to łącznie kwota 690 zł oraz wpłata własna w wysokości 1250 zł. W styczniu 2016 r. wpłynęła łącznie kwota 430 zł, natomiast w lutym 2016 r. kwota 290 zł. Przedłożony druk opłaty za gaz dotyczył innego mieszkania, niż zajmuje. Wskazano ponadto, że koszty na obecnym etapie postępowania to tylko 100 zł tytułem wpisu, a udział zawodowego pełnomocnika nie jest konieczny.
Z zachowaniem ustawowego terminu skarżący od orzeczenia tego wniósł sprzeciw. Podał, że nie prowadzi ewidencji wydatków na wyżywienie, utrzymuje się sam, nie korzysta z pomocy społecznej. Dodatkowe wpływy na konto to pożyczki, które będzie musiał zwrócić. Ponadto nie godzi się na to, aby prawdy musiał dochodzić za swoje pieniądze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 260 § 1 i 2 Ppsa, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie.
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. W myśl zatem art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa jego obowiązkiem było wykazanie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analiza oświadczenia o stanie majątkowym oraz dodatkowych dokumentów, które przedłożono, także przez pryzmat złożonego sprzeciwu, wykazała że skarżący przesłanek z powołanego przepisu nie wykazał. A zatem zaskarżone postanowienie uznać należało za prawidłowe.
Skarżący dysponuje stałym dochodem z emerytury policyjnej. Świadczenie to jest potrącane z tytułu niespełnionych dobrowolnie zobowiązań, jednak powstały one na skutek własnej aktywności strony bez wyjaśnienia celów, na jakie je zaciągnięto. Dodatkowe wpływy od osób fizycznych odnotowane na wyciągu z rachunku bankowego nie wskazują, aby były to kolejne pożyczki, zwłaszcza że środki otrzymywane od J.S. opatrzone są tytułem: "rozliczenie". Przedłożony druk opłaty za gaz na kwotę 4 819,26 dotyczy innego adresu w O., aniżeli ten, pod którym strona przebywa w R. Biorąc zatem pod uwagę, że rzeczywiste koszty niniejszego postępowania, które pozwolą nadać sprawie bieg to kwota 100 zł tytułem wpisu od skargi, a udział zawodowego pełnomocnika nie jest konieczny i wydatków z tego tytułu nie można uznać za koniczne, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Te niewielkie koszty skarżący powinien być w stanie ponieść we własnym zakresie, bez uszczerbku dla podstawowego utrzymania. Szereg podniesionych zaś w sprzeciwie argumentów nie dotyczy kwestii prawa pomocy, lecz meritum sprawy, której na obecnym etapie rozpoznać nie można.
Z podanych względów, na podstawie art. 260 § 1 i § 2 Ppsa, orzeczono o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy