Uzasadnienie
W dniu 6 września 2006 r. skarżąca A. K. złożyła w Urzędzie Miasta skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zameldowania na pobyt stały.
Pismem z dnia 7 września 2006 r. Prezydent przekazał niniejszą skargę Wojewodzie, który otrzymał ją w dniu 12 września 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zameldowania na pobyt stały. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 11 sierpnia 2006 r.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem skarżąca wniosła w dniu 6 września 2006 r. skargę do organu I instancji, pomimo prawidłowego pouczenia o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.
Nadając prawidłowy bieg skardze organ przekazał ją właściwemu organowi, tj. Wojewodzie w dniu 12 września 2006 r., podczas gdy ostatni dzień do wniesienia skargi upływał w dniu 11 września 2006 r.
W związku z powyższym należało uznać niniejszą skargę jako wniesiona po upływie prawem przewidzianego terminu. Stanowiska tego nie podważa fakt, że skarżąca de facto skargę wniosła w dniu 6 września 2006 r., gdyż w tym dniu skarga wpłynęła do organu niewłaściwego. Termin do wniesienia skargi zostaje bowiem zachowany tylko wówczas gdy w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymana zaskarżonego rozstrzygnięcia skarga zostanie nadana do właściwego organu.
Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę jako spóźnioną, działając przy tym na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.