Uzasadnienie
Uzasadnienie
W trakcie prowadzonego przez WSA w Rzeszowie postępowania w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, zmarł skarżący K. K. O tym fakcie poinformowała Sad żona zmarłego – S. K. pismem z dnia 18 października 2010 r., do którego to dołączyła kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu wydanego przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego. Z pisma S. K. oraz aktu zgonu wynika, że K. K. zmarł w dniu 16 października 2010 r. w R. (k. 11 i 12 akt sądowych).
Pismem z dnia 22 października 2010 r. Sąd zwrócił się do żony zmarłego skarżącego S. K., o wskazanie następców prawnych (spadkobierców) po K. K. oraz o podanie ich adresów zamieszkania. Jednocześnie Sąd poinformował, że jeśli nie zdoła ustalić następców prawnych po zmarłym K. K., w takim przypadku będzie zobligowany zawiesić postępowanie sądowe w tej sprawie do czasu ich ustalenia. Pismo to zostało doręczone S. K. w dniu 25 października 2010 r. (k. 17 akt sądowych), jednakże do dnia dzisiejszego nie udzieliła ona informacji o które była wzywana przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, sąd zawiesza postępowanie z urzędu.
Warunkiem podjęcia postępowania sądowego jest zgłoszenie się lub wskazanie następców prawnych zmarłego, albo ustanowienie we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Jednocześnie Sąd informuje, że stosownie do treści art. 130 § 1 zd. drugie P.p.s.a. sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a.