Uzasadnienie
Przedmiot skargi A. i M. R. w niniejszej sprawie stanowi decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r., znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007r., znak: [...], która udzielała J. I. pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczo-garażowego położonego na działce nr ewid. [...] w Z. Ze względu na fakt, iż skarga ta nie była opłacona, zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2007r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżących do solidarnego uiszczenia kwoty wpisu sądowego w wysokości 500 zł, wskazując termin 7 dni na dokonanie powyższej czynności oraz rygor odrzucenia skargi na wypadek niewykonania wezwania.
Po rozpoznaniu zażalenia na wskazane wyżej zarządzenie, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił je postanowieniem z dnia 17 stycznia 2008r., sygn. akt II OZ 1390/07.
W zaistniałej sytuacji, w dniu 1 lutego 2008r. wydane zostało przez Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu zarządzenie wzywające do wykonania poprzedniego zarządzenia tj. z dnia 10 grudnia 2007r., poprzez uiszczenie kwoty 500 zł tytułem wpisu od niniejszej skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie z dnia 1 lutego 2008r. doręczone zostało A. i M. R. w dniu 6 lutego 2008r., na co wskazuje podpis jednego z adresatów na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej korespondencji.
Termin do wykonania wskazanego zarządzenia upłynął wobec skarżących bezskutecznie w dniu 13 lutego 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Każde pismo wszczynające postępowanie w sprawie a takim jest niewątpliwie skarga wnoszona do sądu administracyjnego podlega obowiązkowi opłacenia. Obowiązek ten wynika z art. 230 w zw. z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Według ostatniego ze wskazanych przepisów Sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi jest konieczność jej odrzucenia zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż A. i M. R., pomimo stosownego wezwania oraz pouczenia o skutkach niezastosowania się do jego treści, nie uiścili kwoty 500 zł - odpowiadającej wysokości wpisu obowiązującego w sprawie zainicjowanej ich skargą.
Dlatego też należało odrzucić przedmiotową skargę na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.