Uzasadnienie
Zarządzeniami z dnia 7 i 19 lipca 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi poprzez nadesłanie 12 jej odpisów i uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł. Wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej 21 lipca 2016 r. i do 28 lipca 2016 r. nie zostały wykonane. Natomiast 27 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa". W myśl bowiem do art. 230 § 1 i 2, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli natomiast skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.
Z kolei zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, do skargi należy dołączyć odpowiednią liczbę odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).
Na marginesie Sąd zaznacza, że oświadczenie pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi nie mogło wywrzeć skutków prawnoprocesowych określonych w art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa w postaci umorzenia postępowania, ponieważ złożone zostało na etapie uzupełniania braków formalnych skargi. Z obowiązków tych skarżąca się nie wywiązała się, a zatem skargę uznać należało za niedopuszczalną.