Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 919/10 zwolniono skarżącego J. D. od kosztów sądowych odmawiając równocześnie ustanowinienia adwokata. Wnioskiem z dnia 14 marca 2011 r. skarżący wystąpił o zmianę tego postanowienia poprzez ustanowienie mu adwokata. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że wyrokiem z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. II SA/Rz 919/10 oddalona została jego skarga i chciałby wnieść od tego wyroku skargę kasacyjną, która musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów adwokackich. Jako argument przemawiający za uwzględnieniem żądania wskazał fakt zwolnienia go od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację finansową.
Na wstępie dostrzec należy, iż wniosek skarżącego podlega rozpoznaniu na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), gdyż przedmiotem jego żądania jest zmiana prawomocnego postanowienia. Stosownie do art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Wniosek o zmianę dotychczasowego postanowienia referendarza sądowego w części odmawiającej ustanowienia adwokata mógłby zostać uwzględniony tylko wówczas, gdyby skarżący wykazał, że zaszła zmiana okoliczności faktycznych, która ma wpływ na wynik sprawy w przedmiocie prawa pomocy i po zajściu tej zmiany skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Tymczasem wniosek skarżącego nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji, która wskazywałaby, że od czasu wydania dotychczasowego postanowienia jego sytuacją materialna lub bytowa uległa na tyle doniosłej zmianie, że uzyskane prawo pomocy wymaga poszerzenia poprzez ustanowienie adwokata. Przeciwnie, skarżący potwierdza, że zmiana tego rodzaju nie nastąpiła, gdyż sam powołuje się na te same okoliczności, które poprzednio przesądziły o przyznaniu mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Brak jest przepisu prawa, który z faktem uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych wiązałby skutek w postaci ustanowienia adwokata z urzędu. Podobnie, samo powzięcie zamiaru kwestionowania niekorzystnego wyroku sądu I instancji nie jest dostateczne do skutecznego ubiegania się o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 165 i art. 246 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.