Uzasadnienie
UZASADNIENIE POSTANOWIENIA W PRZEDMIOCIE UZUPEŁNIENIA WYROKU
Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 92/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę T. P. (dalej jako: skarżący) wniesioną na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie: WINGiK) z dnia [...] grudnia 2018 r. [...]w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku określonego przez stronę.
Pismem z dnia 2 maja 2019 r. skarżący zwrócił się o uzupełnienie i wykładnię wydanego wyroku. W ocenie skarżącego Sąd nie orzekł o całości skargi, w związku z czym wnosi jak wyżej, o uzupełnienie oraz wykładnię wyroku.
Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że na podstawie sentencji wydanego wyroku nie jest możliwe jednoznaczne wskazanie rozpoznawanego przedmiotu zaskarżenia, czy jest nim:
- 1. Działanie i bezczynność organów, czy jeden z wymienionych,
- 2. postanowienie WINGiK z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], które utrzymuje w mocy postanowienie Starosty dotyczące odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego po uchyleniu zaskarżonej decyzji Starosty decyzją WINGiK z dnia [...] stycznia 2018 r., wydane nie w postępowaniu administracyjnym.
Skarżący wskazał, że dowodem stwierdzającym, że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłości jest postanowienie WINGiK z dnia 3 września 2018 r. nr [...], którego kopię załączył do wniosku. Stwierdzona w tym postanowieniu bezczynność i przewlekłość wystąpiła po decyzji WINGiK z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] uchylającej zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] grudnia 2017 r.
Ponadto skarżący podał, że wydane orzeczenie jest dla niego niekorzystne, został pozbawiony możliwości obrony swych praw, jak też Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej: P.p.s.a.). W związku z powyższym przypuszcza, że w sprawie zastosowanie znalazł Rozdział 8 P.p.s.a. w tym art. 119 tej ustawy, którego zastosowanie wymaga w jego ocenie wykładni wyroku.
Wskazał również, że postanowienia obu organów wydano na podstawie art. 61a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 poz. 1257 z późn. zm. – dalej: k.p.a.) gdzie § 2 tego przepisu wskazuje na zażalenie jako środek zaskarżenia, natomiast z pouczenia do postanowienia WINGiK z dnia 15 grudnia 2018 r. punkt 2 wyraźnie wynika, że organ pouczając o wniesieniu skargi za jego pośrednictwem i wysokości wpisu stałego wynoszącego 100 zł, pominął wskazany wyżej § 2 art. 61a k.p.a. i zastosował błędne pouczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien być zamieścić z urzędu.
Wyrok w niniejszej sprawie został wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a.
Wyłącznym przedmiotem skargi – jak wynika z jej treści – było postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], którym organ ten po rozpoznaniu zażalenia skarżącego utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia 2 listopada 2018 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku strony o "wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie wyeliminowania z bazy danych ewidencyjnych danych niezgodnych ze stanem faktycznym i prawnym dotyczących działki nr 779/19 i działki nr 779/1 w obrębie Ostrów gm. P. oraz przywrócenie stanu prawnego z okresu przed modernizacją w sprawie powyżej."
Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zobowiązania organów biorących udział w sporze do wyliczenia i zwrotu nadpłaconego podatku wraz z odsetkami ustawowymi, zasądzenia kosztów postępowania na jego rzecz, rozpoznania sprawy także w razie jego nieobecności oraz dopuszczenia dowodów wymienionych w skardze.
Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2019 r. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sformułowanie w/w wyroku nie pozostawia wątpliwości, że skarga została oddalona w całości. Z przepisów P.p.s.a. nie wynika, aby w wyroku oddalającym skargę Sąd był zobligowany zawrzeć jakiekolwiek dodatkowe orzeczenie, w tym także o kosztach postępowania. Zgodnie bowiem z art. 199 P.p.s.a. zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W P.p.s.a. nie ma przepisu, który "stanowiłby inaczej" w przypadku oddalenia skargi.
W ocenie Sądu skarga z dnia 10 stycznia 2019 r. złożona przez skarżącego nie jest jednocześnie skargą na bezczynność organu. Nie wynika to z jej treści, a nawet gdyby tak było (choć brak do tego podstaw), Sąd musiałby ją w tym zakresie potraktować jako odrębną skargę i rozpoznać w odrębnej sprawie, zarejestrowanej w repertorium "SAB" a nie "SA".
Tym samym brak jakichkolwiek podstaw określonych w art. 157 § 1 P.p.s.a. do uzupełnienia wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r. Dlatego Sąd wniosek w tym zakresie oddalił.