Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2009 roku, nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu J. z dnia [...] września 2009 roku, nr [...] orzekającej o utracie przez W. L. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dnia 2 września 2009 roku. Z decyzja tą nie zgodził się W. L. i w dniu 19 października 2009 roku zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku, nr S[...] w całości uwzględnił skargę – uchylił decyzję własną z dnia [...] października 2009 roku, nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu J. z dnia [...] września 2009 roku, nr [...] i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji sprawie utraty przez W. L. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 2 września 2009 roku. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 23 listopada 2009 roku.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo-administracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a.
Ponieważ w niniejszej sprawie organ podzielając argumentację skarżącego, w oparciu o wyżej wymieniony przepis, uchylił zaskarżone orzeczenie, postępowanie sądowo-administracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych przyczyn sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie.