Uzasadnienie
Zarządca Masy Sanacyjnej "S." Sp. z o.o. w restrukturyzacji złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną w sentencji decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 24 maja 2024 r., wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej.
GITD w odpowiedzi na skargę wniósł o przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako do sądu właściwego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 604 ze zm.) przewidział wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Z sentencji i uzasadnienia zaskarżonej decyzji GITD wynika, że przedmiotowa sprawa nie dotyczyła nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm.).
W związku z tym faktem oraz uwzględniając ww. przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wskazać ponadto należy, że w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył o tym, że decyzja podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Uwzględniając powyższe tut. Sąd uznał swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością, działając na podstawie art. 59 § 1 w zw.
z art. 13 § 2 P.p.s.a.