Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia[...] r. Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił I.R. przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego, przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.).
Z uwagi na kwestionowaną przez skarżącą prawidłowość zawartego w niej rozstrzygnięcia, decyzja ta została przez nią zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą przysługujących jej w toku instancji środków zaskarżenia. Mimo pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji informującego o możliwości zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, I.R. wniosła skargę do Sądu z pominięciem tego trybu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 tego artykułu).
Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, iż w sytuacji gdy skarżącemu nie przysługuje odwołanie od decyzji wydanej przez organ w I instancji, to zgodnie z regulacją art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego strona niezadowolona z decyzji powinna zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zaskarżona decyzja, doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2005 r. zawierała prawidłowe pouczenie o prawie złożenia do organu wydającego decyzję w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zatem skarżąca nie zastosowała się do tego pouczenia i nie wykorzystała przysługujących jej środków prawnych celem wzruszenia zaskarżonej decyzji, skutkuje to brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, gdyż nie został spełniony formalny warunek jej wniesienia do sądu.
Ubocznie należy zwrócić uwagę skarżącej także na treść art. 53 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarga została nadana jako przesyłka polecona w dniu 29 września 2005 r. a więc z uchybieniem tego terminu, co i tak pozostaje bez znaczenia z uwagi na naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i niewyczerpanie ustawowego trybu do złożenia skargi.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 tego artykułu (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, nie uzupełniono jej braków formalnych, sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona, zachodzą braki w zdolności sądowej lub procesowej stron).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji postanowienia.