Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA), wyrokiem z dnia 25 lipca 2007r. o sygn. II SA/Rz 931/06, oddalił skargę M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wydane w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie warunków zabudowy.
Postanowieniem z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 931/06, WSA przyznał skarżącej M. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Wyznaczona przez Okręgowa Radę Adwokacką w Rzeszowie J. R. w piśmie datowanym na dzień 18 czerwca 2008r., (data wpływu do WSA 18 czerwca 2008r.) wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej. Udzielenie tej pomocy polegało na stwierdzeniu przez pełnomocnika strony braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 25 lipca 2007r. sygn. II SA/Rz 931/06.
Referendarz sądowy wyznaczony do rozpoznania powyższego wniosku, pismem z dnia 23 czerwca 2008r. wezwał adwokat J. R. do podania dokładnej daty udzielenia przez M. P. pełnomocnictwa w sprawie sygn. II SA/Rz 931/06. Wezwanie należało wykonać w terminie 7 dni licząc od dnia jego otrzymania. Pomimo właściwego doręczenia pisma, adwokat nie odpowiedziała na zawarte w nim wezwanie. Jako rygor nie wykonania wezwania określono odmowę przyznania wynagrodzenia.
Stwierdzono, co następuje:
Wyznaczony przez Radę i umocowany przez stronę adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana P.p.s.a.).
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości., zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie dla ustalenia czy adwokat wyznaczony przez Radę wniósł niezbędny nakład pracy w udzielenie pomocy prawnej stronie korzystającej z prawa pomocy miało ustalenie daty udzielenia pełnomocnictwa. Od tego momentu adwokat mógł działać w imieniu strony, a w tym przeglądać akta sprawy oraz dokonywać niezbędnych z punktu widzenia interesów strony czynności procesowych. Należy przypomnieć, iż na gruncie procedury sądowoadministracyjnej wyznaczenie przez organy samorządu zawodowego pełnomocnika nie jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa (art. 244 § 2 P.p.s.a).
Konieczność dokładnego ustalenia daty udzielenia przez M. P. pełnomocnictwa wynikała ze znacznego upływu czasu pomiędzy wyznaczeniem adwokata J. R. a podjęciem przez pełnomocnika czynności, za które zażądała od Skarbu Państwa wynagrodzenia.
Adwokat została przez Radę wyznaczona pismem, które zostało jej doręczone w dniu 15 listopada 2007r. (dowód doręczenia karta akt 109), natomiast pismo odmawiające wniesienia skargi kasacyjnej wpłynęło do Sądu dopiero w dniu 18 czerwca 2008r. (prezentata wpływu z adnotacją pracownika WSA "osobiście"). Do pisma zawierającego wniosek o przyznanie wynagrodzenia załączono pełnomocnictwo, jednak nie oznaczono w jego treści daty udzielenia umocowania. Adwokat J. R. pomimo doręczenia wezwania, które zawierało uzasadnienie nałożenia obowiązku przedstawienia daty udzielenia pełnomocnictwa nie wyjaśniła tej kwestii w oznaczonym czasie. Jest oczywistym, że data uiszczenia opłaty skarbowej nie jest datą dokonania czynności udzielenia pełnomocnictwa.
Z tych powodów nie można ocenić czy pełnomocnik wykazała w swym działaniu na tyle staranności, aby mogła skutecznie żądać od Skarbu Państwa wynagrodzenia. Znaczny upływ czasu pomiędzy wyznaczeniem adwokata przez Radę a wniesieniem opinii sugeruje, że adwokat nie wniósł takiego nakładu pracy, jakiego należałoby wymagać w okolicznościach sprawy o sygn. II SA/Rz 931/06. Dla tej oceny nie ma znaczenia, że czynność adwokata polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia taka powinna zostać sporządzona i wniesiona bez zbędnej zwłoki. Adwokat nie odpowiadając na jasno sformułowane wezwanie referendarza sądowego uniemożliwiła rozstrzygnięcie czy zwłoka w sporządzeniu opinii była uzasadniona nie udzieleniem przez stronę pełnomocnictwa.
Z tych względów odmówiono przyznania adwokatowi J. R. wynagrodzenia za sporządzenie w imieniu M. P. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.