Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Wojewoda działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm./, po zapoznaniu się ze skarga A. S.A. z dnia 20 września 2007 r. do WSA w Rzeszowie na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] uwzględnił skargę A. S.A. i uchylił decyzję własną z [...] sierpnia 2007 r. oraz poprzedzającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych, decyzję z dnia [...] października 2006 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku inwestora zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia A. C. na rozbudowę i nadbudowę tymczasowego pawilonu handlowego na działce nr 483/8 wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej na działkach 483/8 i 483/15 przy ul. G. w R. Wnioskiem z dnia 23 lutego 2007 r. A. S.A. wniosło o wznowienie postępowania ze względu na fakt, iż będąc stroną nie brało udziału w tym postępowaniu bez własnej winy.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Prezydent Miasta wznowił postępowanie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 4, art. 147 i 149 k.p.a.
Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2006 r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na rozbudowę i nadbudowę powołując jako podstawę prawną przepis art. 151 § 1 k.p.a.
Z jej uzasadnienia wynika, iż rozpoznając merytorycznie wniosek A. o wznowienie postępowania zastrzeżenia A. dotyczące możliwości dobudowy do budynku dworca w R. rozbudowy i nadbudowy tymczasowego kiosku handlowego przez A. C. nie jest możliwe ponieważ A. zamierza rozbudować i modernizować dworzec a inwestycja objęta pozwoleniem umożliwiłaby to, a poza tym A. czyni starania o likwidację kiosku już istniejącego.
Zdaniem organu sam zamiar modernizacji i rozbudowy dworca nie może być przeszkodą dla innych inwestorów.
Inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy, a po przedłożeniu wymaganych dokumentów uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę, w którym nałożone zostały pewne warunki.
Jednym z nich jest określony czas użytkowania tego obiektu, upływa z chwilą utraty prawa do dysponowania nieruchomością. Tak więc obiekt ten ma charakter tymczasowy. Organ nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił jej uchylenia.
Po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Prezydenta Miasta z [...] kwietnia 2007 r. i umorzył postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z odpisem z KRS-u jest reprezentowane przez Zarząd spółki w skład którego wchodzi jednoosobowo prezes C. P. Wniosek o wznowienie postępowania z 23 lutego 2007 r. podpisany został przez dyrektora J. L. Wezwano przedsiębiorstwo do udokumentowania, iż był on uprawniony do reprezentowania Spółki.
W odpowiedzi na to pismo doręczono pełnomocnictwo prezesa zarządu z 8 czerwca 2007 r., w którym umocowano dyrektora J. L. do dokonania czynności statutowo zastrzeżonych do kompetencji Zarządu w granicach zwykłego zarządu. Wynika z tego, że dopiero z tą datą dyrektor posiadał legitymację do reprezentowania Zarządu, nie był zatem uprawniony do tego w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania 23 lutego 2007 r.
Wobec tego, że wniosek o wznowienie dotknięty jest wadą formalną nie mógł wywołać skutku w postaci wszczęcia postępowania.
Decyzję tą zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Po jej wniesieniu organ wydał decyzję z dnia [...] października 2007 r. w trybie autokontroli.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wniosek o wznowienie postępowania podpisany przez dyrektora J. L. został złożony zgodnie z pełnomocnictwem z 4 stycznia 2000 r., wobec tego był uprawniony do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Postępowanie wznowieniowe organu I instancji przeprowadzone zostało z naruszeniem prawa.
Należy zwrócić uwagę, że objęte postępowaniem o pozwoleniu na budowę zamierzenia inwestycyjnego, które polega na wykonaniu w granicy z działką nr 496/7 ściany o wys. Ponad 6 m co może mieć wpływ na możliwości zagospodarowania działki, co powinno być wzięte pod uwagę w postępowaniu wznowieniowym.
Decyzję tą zaskarżył inwestor wnosząc o jej uchylenie.
W jej motywach podniósł, iż A. mając fachową obsługę prawną wezwane do przedłożenia odpowiednich dokumentów winien wiedzieć, co w tym się mieści.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Sąd może uwzględnić skargę tylko wówczas, gdy stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które może mieć wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 a, b, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.
Oceniając zaskarżoną decyzję przez pryzmat cytowanego przepisu nie ma podstaw do uwzględnienia skargi.
Zaskarżona decyzja wydana została w trybie art. 54 § 3 cyt. ustawy, który reguluje instytucję autokontroli.
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości, aż do momentu rozpoczęcia rozprawy.
W literaturze przyjmuje się /podobnie jak na tle art. 38 ust. 2 ustawy o NSA/, że autokontrola zaskarżonej decyzji przez organ administracji publicznej, który ją wydał, stanowi nowe, samodzielne upoważnienie organu administracji publicznej do weryfikacji własnej ostatecznej decyzji wiążące się wyłącznie z zaskarżeniem tej decyzji do sądu administracyjnego /T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska – Postępowanie sądowoadministracyjne, s. 221/.
W ramach autokontroli przez organ administracji publicznej mogą być brane pod uwagę wyłącznie kryteria stosowane przez sąd administracyjny, a więc określone przez art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, cytowany na wstępie.
Jest on zatem uprawniony i zobowiązany dokonać autokontroli zaskarżonej decyzji ostatecznej wyłącznie "pod względem zgodności z prawem".
Treść omawianego przepisu art. 54 § 3 jednoznacznie wskazuje, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak też wskazanej w niej podstawy prawnej /patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 września 2005 r., VI SA/Wa 712/05, z 15 czerwca 2005 r., IV SA/Wa 158/05/.
Analiza skargi A. na decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 r. prowadzi do wniosku, że skorzystanie z trybu przewidzianego w art. 54 § 3 ustawy jest zgodne z przepisami.
Bezspornym jest, że organ wydając decyzję w trybie art. 54 § 3 ustawy uwzględnił w całości żądanie skargi A. S.A. z dnia 20 września 2007 r., a miało to miejsce przed rozpoczęciem rozprawy. W uzasadnieniu organ podzielił argumentację skarżącego A., iż nie brał on udziału w postępowaniu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia A. C. na rozbudowę i nadbudowę tymczasowego pawilonu handlowego na działce nr 483/8 przy ulicy G. w R. Z tych względów na zasadzie przepisu art. 151, art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, w związku z art. 28 k.p.a. orzeczono jak w sentencji.