Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję M.P. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uiszczenie kary pieniężnej może bowiem doprowadzić do zamknięcia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej i zwolnienia zatrudnionych osób, gdyż nie dysponuje środkami pieniężnymi koniecznymi dla jej zaspokojenia.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Izby Celnej w [...] poinformował, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji został rozpatrzony negatywnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącą nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez skarżącą argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą dla niej wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Poza ogólnikowym twierdzeniem o możliwej utracie płynności finansowej wskutek uiszczenia kary pieniężnej określonej zaskarżoną decyzją, skarżąca nie podała żadnych informacji uprawdopodabniających tak przedstawiony stan rzeczy. W szczególności nie jest możliwe ustalenie, jakimi środkami finansowymi dysponuje skarżąca, ilu pracowników zatrudnia, kosztów prowadzonej przez nią działalności i sumarycznej kwoty, którą winna uiścić z tytułu nałożonych na nią kar za urządzanie gier poza kasynami gry, a zatem czy uiszczenie przez nią kary pieniężnej może w istocie spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na brak środków finansowych.
Brak stosownych dokumentów uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Końcowo wyjaśnić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.