Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia.
Skarżący wskazując na zamiar wniesienia od tego postanowienia skargi kasacyjnej, wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym w tym zakresie formularzu PPF wniósł o zwolnienie go od koszów sądowych i ustanowienie adwokata. Jako okoliczności potwierdzające jego zasadność wskazał, iż utrzymuje się tylko z rolnictwa (nieruchomość rolna o pow. 3,22 ha), a jego stan zdrowia wymaga opieki lekarskiej oraz leczenia. Uzyskiwane z gospodarstwa dochody - oszacowane we wniosku na ok. 200 zł. miesięcznie – przeznacza na zakup lekarstw, żywności, odzieży, środków higieny, opłaty za energię elektryczną i gaz oraz opłacenie podatków i ubezpieczenie budynków. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z matką, posiadany przez nich majątek oprócz nieruchomości rolnej obejmuje budynek mieszkalny o pow. 70 m² oraz zabudowania gospodarcze.
Rozpatrując złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zastępcy prawnego w osobie m.in. adwokata wiąże się z przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym, co w przypadku osoby fizycznej związane jest z wymogiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie tej przesłanki wiąże Sąd co do złożonego wniosku.
Mając na uwadze oświadczenie J. R. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach należy stwierdzić, iż w wystarczającym stopniu wykazał on spełnienie tej przesłanki, mimo braku wskazania czy i w jakiej wysokości dochody uzyskuje zamieszkująca z nim matka; ponieważ informacja w tym zakresie znajdowała się w aktach oznaczonych sygn. II SA/Rz 1152/06 w której to sprawie skarżący także występował do tutejszego Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy, odstąpiono od wzywania go do złożenia dodatkowego oświadczenia w tym zakresie, a informację tam zawartą o pobieraniu przez nią emerytury w wysokości 523 zł. wzięto pod uwagę przy rozpatrywaniu niniejszego wniosku.
Biorąc jednak nawet pod uwagę łączną wysokość dochodów skarżącego i jego matki uznano, iż całkowicie wyłączają one w stosunku do niego możliwość poniesienia związanych ze sprawą kosztów postępowania. Nie sposób bowiem uznać, że kwota ok. 700 zł. miesięcznie - nawet przy zabezpieczonych potrzebach mieszkaniowych, posiadanym gospodarstwie rolnym i braku innych osób na utrzymaniu - pozwala na wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych środków na ich poniesienie, chociażby uwzględniając tylko najbardziej podstawowe i niezbędne wydatki związane z utrzymaniem 2 osób. Podkreślenia w tym względzie wymagają przede wszystkim wydatki związane z leczeniem (dotyczą one skarżącego, ale z uwagi na wiek, tj. 74 lata zapewne również jego matki), czy pokryciem bieżących wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem (opłaty czy też nawet ograniczony do minimum ze względu na posiadane gospodarstwo rolne i potencjalnie uzyskiwane z niego pożytki zakup żywności).
Stosownie do złożonego oświadczenia wnioskodawca nie posiada także żadnych zasobów finansowych (oszczędności) ani składników majątku które w wyniku spieniężenia mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych i ustanowienie fachowego pełnomocnika z wyboru.
Skoro zatem złożony wniosek potwierdza spełnienie przez J. R. ustawowego kryterium do przyznania całkowitego prawa pomocy, pozwala mu to skutecznie dochodzić prawa pomocy w pełnym wnioskowanym zakresie. Skutkuje to pozytywnym ustosunkowaniem się do zawartego w nim żądania, pozostając jednocześnie w ścisłym związku z celem instytucji prawa pomocy, jakim jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu i możliwości skorzystania z wszystkich przysługujących jej jako stronie postępowania uprawnień.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.