Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. o sygn. akt II SA/Rz 938/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) przyznał H.K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Wyznaczony przez Radę adwokat I. J. na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008r., oraz w piśmie datowanym na dzień 1 sierpnia 2008r., wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej przed sądem pierwszej instancji. Należy nadmienić, iż w treści wniosku złożonego do protokołu z rozprawy zostało zawarte oświadczenie pełnomocnika o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona ani w całości ani w części przez stronę. Pełnomocnik załączył do pełnomocnictwa dowód uiszczenia opłaty skarbowej należnej z tytułu udzielenia pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. (karta akt nr 44).
Stwierdzono, co następuje:
Wyznaczony przez Radę i umocowany przez stronę adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwana p.s.a.
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawki te stanowią podstawę zasądzenia opłaty ponoszonej przez Skarb Państwa na rzecz adwokata ustanowionego przez sąd, aczkolwiek nie stanowią minimalnej granicy tych opłat.
W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł. Podana kwota wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Adwokat został ustanowiony przed wydaniem wyroku przez WSA i podejmował czynności zastępstwa na etapie rozpoznania skargi przez WSA.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Praca adwokata polegała w niniejszej sprawie na zapoznaniu się z aktami sprawy sygn. II SA/Rz 938/07 i uczestniczeniu w rozprawie. Biorąc to pod uwagę należy przyznać adwokatowi od Skarbu Państwa kwotę 240 zł., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
Ponieważ adwokat udokumentował poniesienie wydatków związanych z uiszczeniem opłaty skarbowej, na podstawie § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości należy dodatkowo orzec o zwrocie kwoty 17 zł., czyli uiszczonej przez pełnomocnika opłaty skarbowej za udzielenie przez stronę skarżącą pełnomocnictwa.
W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 309,80 zł.