Uzasadnienie
W. K. w swej skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007r. nr [...], zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych. Jego skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mocą zaskarżonego postanowienia Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. podjętą w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
Sprawa o podanej wyżej sygnaturze nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie.
Stwierdzono, co następuje:
Negatywną przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jest ustawowy obowiązek ponoszenia tych kosztów przez osobę składającą wniosek. Jeżeli osoba składająca wiosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie może być zobowiązana do ich uiszczenia, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy jest postępowaniem bezprzedmiotowym, gdyż w istocie nie istnieje przedmiot mogący zostać poddany ocenie sądu.
Skarga W. K. wiąże się z prawem do dodatku mieszkaniowego. Sprawy dotyczące uprawnień do dodatków mieszkaniowych zostały przez ustawodawcę zwolnione z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Nastąpiło to poprzez treść art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej P.p.s.a., która zwalnia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżących w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Nie ulega wątpliwości, iż skarga W. K. dotyczy wymienionej w powołanym wyżej przepisie materii. Sprawy przyznawania przez organy gmin dodatków mieszkaniowych mieszczą się w pojęciu opieki i pomocy społecznej. Z tego powodu W. K. nie jest zobowiązany do ponoszenia kosztów sądowych. Powoduje to konieczność umorzenia postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z wyżej powołanych względów orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie zwolnienia W. K. od kosztów sądowych w oparciu o art. 161 § 1 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.