Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 943/10 pozostawił bez rozpoznania wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Zarządzenie wydano na podstawie art. 257 w zw. z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), stwierdzając, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być złożony na urzędowym formularzu. Strona, pomimo wezwania sądu, nie usunęła braku formalnego żądania. Brak przepisanej formy wniosku doprowadził do pozostawienia go bez rozpoznania.
Z zarządzeniem nie zgodziła się J. C. składając od niego sprzeciw, który z mocy art. 260 p.p.s.a. powoduje, że zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu, w drodze postanowienia, przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Bezspornym jest w sprawie, że J. C. została wezwana przez Sąd (pismem z dnia 9 września 2011 r.) do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez jego złożenie na obowiązującym formularzu. W załączeniu przekazano skarżącej egzemplarz druku wniosku PPF, określony w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245). W wezwaniu określono rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania, wynikający z art. 257 p.p.s.a., na wypadek jego niewykonania w wyznaczonym terminie. Pomimo upływu terminu wezwanie nie zostało wykonane. Przepis art. 260 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący; zobowiązuje Sąd do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jeżeli jego forma nie czyni zadość wymogom urzędowego formularza.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 260 postanowił jak w sentencji.