Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 951/10
Skarżący Z. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym polegających na ustanowieniu adwokata. Skarżący korzysta z prawa pomocy na mocy prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z 9 listopada 2010 r., sygn. II SA/Rz 951/10 o częściowym zwolnieniu od wpisu od skargi. Sprawa, w której uczestniczy Z. W. została zakończona na mocy wyroku WSA z 15 lutego 2011 r. o oddaleniu skargi.
Stwierdzono co, następuje:
Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.
Ponieważ strona żąda ustanowienia fachowego pełnomocnika, to powinna wykazać zaistnienie przesłanek tej procesowej instytucji w zakresie częściowym. Otóż według treści art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), na prawo pomocy w zakresie częściowym może liczyć wnioskodawca, który zdoła wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Według rozpoznającego wniosek, Strona skarżąca udowodniła w wymaganym przez procedurę stopniu przesłanki przyznania prawa pomocy w podanym zakresie tej instytucji. Jej majątek i związane z nim rzeczywiste możliwości osiągania przychodów mogą zaspokajać wyłącznie potrzeby o charakterze niezbędnym osoby fizycznej. Wnioskodawca jest osobą w podeszłym wieku, liczy 75 lat. Poddany jest stałemu leczeniu. Żyje samotnie, utrzymuje się emerytury w wysokości brutto 1136,68 zł. Te niezwykle skromne dochody pochłaniają wydatki konieczne w wysokości miesięcznej 600 zł (czynsz, energia, lekarstwa, woda i kanalizacja, abonament telewizyjny). Składnikiem majątku wnoszącego o prawo pomocy przedstawiającym pewną wartość jest mieszkanie o pow. 48,60 m². Jest oczywistym, że tego rodzaju majątek ma znaczenie dla zachowania poziomu utrzymania strony i nie może stanowić źródła poprawy jego bieżącej sytuacji. Zdolność majątkowa Z.W., Jego wiek oraz zły stan zdrowia, obiektywnie przekonuje do ustanowienia adwokata w ramach prawa pomocy.
Reasumując, zobrazowane we wniosku okoliczności życia wnioskującego wypełniają wymogi przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Strony nie byłoby bowiem stać na opłacenie sporządzenia przez adwokata skargi kasacyjnej od wyroku WSA jak i na inne niezbędne dla rozpoznania sprawy koszty działania adwokata. Dlatego też orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.