Uzasadnienie
P. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r. znak: [...], które uchylało postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010r. znak: [...] i jednocześnie wymierzało P. J. karę w wysokości 75 000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego – lokalu usługowego na działce nr ewid. 280/12 w J. Ze względu na fakt, iż skarga dotknięta była brakami wezwano składającego ją do ich usunięcia przez uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł oraz przedłożenie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Wskazano równocześnie termin 7 dni na wykonanie powyższego wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści.
Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 16 października 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.
W dniu 21 października 2010r. P. J. uiścił kwotę 100 zł odpowiadającą wysokości wpisu. Do dnia 23 października 2010r. nie przedłożył natomiast odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jak każde pismo procesowe powinna odpowiadać przewidzianym przez prawo wymaganiom, co wynika z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. Wymogiem takim - stosownie do art. 47 P.p.s.a. - jest obowiązek przedłożenia razem z określonym pismem procesowym odpowiedniej liczby jego odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania.
Konsekwencją braku przedstawienia odpisów skargi, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie, jest konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż skarga P. J. nie będzie podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu. Wyżej wymieniony nie nadesłał bowiem jednego egzemplarza jej odpisu, chociaż do dokonania wskazanej czynności był wzywany wraz z pouczeniem, iż niewykonanie wezwania skutkować będzie odrzuceniem jego skargi.
W zaistniałej sytuacji orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a.
Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu opiera się o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.