Uzasadnienie
W dniu 15 czerwca 2021 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga AR i LR (skarżący) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2021 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżących do usunięcia braków fiskalnych wniesionej przez nich skargi, poprzez uiszczenie solidarnie wpisu sądowego w kwocie 200,00 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia – pod rygorem odrzucenia skargi.
Po rozpoznaniu wniosku skarżących, postanowieniami z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt II SPP/Rz 214/21 i II SPP/Rz 215/21 Referendarz sądowy odmówił każdemu ze skarżących przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienia te zostały następnie utrzymane w mocy postanowieniami Sądu z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt II SPP/Rz 214/21 i II SPP/Rz 215/21.
Zarządzeniem z dnia 8 września 2021 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 czerwca 2021 r., ponownie pouczając o skutkach niewykonania zarządzenia w wyznaczonym terminie.
Odpis wezwania został doręczony skarżącym w dniu 10 września 2021 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 35-36 akt sądowych).
W pismach procesowych z dnia 13 i 23 września skarżący zwrócili się o rozłożenie wpisu sądowego od skargi na raty po 50 zł, z uwagi na trudną sytuację finansową rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Skarżący wezwani zarządzeniem z dnia 8 września 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie wykonali zarządzenia w wyznaczonym terminie.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do wniosku skarżących o rozłożenie wpisu sądowego na raty Sąd stwierdza, że wniosek ten jest bezskuteczny.
Zgodnie z art. 229 § 1 p.p.s.a. należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami.
Sąd wyjaśnia, że powyższy przepis odnosi się wyłącznie do należności orzeczonych przez Sąd w prawomocnym orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, nie ma natomiast zastosowania do tych opłat, w stosunku do których obowiązek ich uiszczenia powstaje z mocy prawa (tak również np. w postanowieniach NSA z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I OZ 765/11, z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt I FSK 592/07). Nieopłaconego wpisu od skargi nie można uznać za nieuiszczoną należność orzeczoną przez sąd, a zatem nie jest możliwe rozłożenie go na raty na podstawie art. 229 § 1 p.p.s.a. Sąd zaznacza przy tym, że przepisy p.p.s.a nie przewidują jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia wpisu od skargi na raty czy też odroczenia jego zapłaty.
Sąd ponadto wyjaśnia, że złożenie wniosku o rozłożenie na raty wpisu sądowego od skargi pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia tego wpisu. W konsekwencji skarżący obowiązani byli uiścić wpis sądowy od skargi, a skoro tego nie uczynili w wyznaczonym terminie, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi.