Uzasadnienie
W dniu 29 listopada 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę dla A. S.A. dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą budowa sieci telekomunikacyjnej w miejscowości O. gm. P., i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W dniu 21 grudnia 2004 r skarżącemu doręczono wezwanie sądowe do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł oraz 106 odpisów skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący skierował pismo, w którym poinformował, że kwota wpisu jest dla niego za wysoka, a dosyłanie 106 sztuk odpisów skargi "pozostawia bez komentarza".
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość określona w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wynosi 500 zł.
Do pisma (w tym wypadku skargi) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, który to wymóg formalny wynika z art. 47 § 1 P.p.s.a. Obowiązek dołączenia w niniejszej sprawie 106 odpisów skargi, co skarżący "pozostawia bez komentarza" i nazywa biurokracją, wynika wprost z przepisu prawa - wspomnianego art. 47 § 1 P.p.s.a. oraz faktu, że w sprawie występuje 106 stron.
Z uwagi na to, iż braki formalne nie zostały usunięte, a wpis nie został uiszczony, skarga podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.