Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M. S. i W. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2009r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...] o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] stanowiącej własność Gminy Miasto [...], pozostającej w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni [...] w R. Przyczyną powyższego rozstrzygnięcia było nieuzupełnienie przez wnoszących skargę jej braku formalnego poprzez nieprzedłożenie 3 egzemplarzy jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie (odbiór tego wezwania nastąpił dnia 18 grudnia 2010r.).
Wskazane orzeczenie doręczone zostało skarżącym dnia 29 stycznia 2010r., na co wskazują zwrotne potwierdzenia jego odbioru.
W dniu 15 lutego 2010r. M. S. i W. S. złożyli w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków skargi. W jego uzasadnieniu podnieśli, iż przyczyną, dla której nie nadesłali podpisanych własnoręcznie odpisów skargi było przeoczenie spowodowane zmęczeniem podróżą (powrót z sanatorium) i złym stanem zdrowia (w szczególności pogarszającym się stanem wzorku).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu jako spóźniony.
Podjęcie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego czynności w tym postępowaniu już po upływie terminu do jej dokonania skutkuje bezskutecznością owej czynności, na co wskazuje art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Ustawodawca ustanowił jednakże możliwość przywrócenia uchybionego terminu w razie, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony w tym zakresie – art. 86 § 1 P.p.s.a. Przesłanką skuteczności stosownego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny niedotrzymania terminu, jak stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a. Spóźniony wniosek należy zaś odrzucić w oparciu o art. 88 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący, jako powód niedochowania siedmiodniowego terminu na uzupełnienie wskazanego wyżej braku ich skargi, podali przeoczenie związane ze zmęczeniem i złym stanem zdrowia, mające miejsce w dniu 23 grudnia 2009r.
W związku z faktem, iż w tym czasie biegł jeszcze termin do dokonania powyższej czynności (jego upływ nastąpił w dniu 28 grudnia 2009r.), ustanie przeszkody terminowego podjęcia czynności należy liczyć od dnia 29 grudnia 2009r. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. upłynął względem skarżących w dniu 5 stycznia 2010r., najdalej zaś 5 lutego 2010r. Ten ostatni dzień to siódmy dzień liczony od daty doręczenia składającym skargę odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu ich skargi, z którego dowiedzieli się oni o przyczynie takiego rozstrzygnięcia (doręczenie to miało miejsce w dniu 29 stycznia 2010r.). Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu złożony został przez M. S. i W. S. dopiero w dniu 15 lutego 2010r., a zatem w świetle tego co wyżej zaznaczono, już po tym, jak upłynął siedmiodniowy termin z art. 87 § 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 P.p.s.a.