Uzasadnienie
Zarządzeniami z 17 października i 7 listopada 2012 r. wezwano K. i B. N. do solidarnego uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie 13 jej odpisów, a także solidarnego uiszczania wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że uzupełnienie braków skargi przez jednego ze skarżących zwolni z tego obowiązku drugiego, oraz że ww. obowiązki należy wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odrębne przesyłki doręczono adresatom 7 listopada 2012 r., a korespondencję wydano dorosłemu domownikowi – M.N., synowej obojga skarżących. W ustawowym terminie zarządzenia nie zostały wykonane.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako kwalifikowane pismo w postępowaniu sądowym powinna spełniać wymogi określone przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwana "P.p.s.a."), w tym zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. należy do niej dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Natomiast jeżeli pismo podlegające opłacie sądowej nie zostało należycie opłacone przewodniczący wzywa obowiązanego, aby należną opłatę uiścił w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.). Pismem podlegającym opłacie jest m.in. skarga (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.), a zobowiązanym do uiszczenia wpisu ten, kto je wnosi do sądu. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne podlega jednaj opłacie (art. 214 § 1 P.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że pomimo skutecznego doręczenia wezwań i udzielenia prawidłowego pouczenia braki skargi w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione. W związku z tym, że uniemożliwiają one nadanie sprawie prawidłowego biegu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.