Uzasadnienie
Skarżący L. N. we wniesionej osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze zawnioskował o stwierdzenie zgodności z prawem żądania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej zwrotu wypłaconej na jego rzecz renty socjalnej z uwagi na nabycie przez niego w wyniku toczącego się równolegle postępowania przed sądem powszechnym prawa do renty z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Z uwagi na rozbieżność udzielonych przez skarżącego na żądanie Sądu informacji co do przedmiotu zaskarżenia, został on ponownie wezwany pod rygorem odrzucenia skargi do złożenia jednoznacznego oświadczenia co do jej przedmiotu obejmującego wskazanie:
- - czy jest nim bezczynność organu administracji (jeżeli tak to jakiego), wydania jakiej decyzji (postanowienia, podjęcia innej czynności lub aktu) domaga się skarżący oraz czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia (jeżeli tak, to o udokumentowanie tego faktu),
- - czy też skarżący kwestionuje zasadność wystawionych przez Kierownika
Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej tytułów wykonawczych dot. zwrotu nienależnie pobranej renty socjalnej z równoczesnym wykazaniem, czy zgłaszał zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego).
Z udzielonej przez skarżącego w wyznaczonym do tego terminie odpowiedzi jednoznacznie wynika, iż kwestionuje on zasadność wystawionych przez Kierownika GOPS tytułów wykonawczych. Równocześnie podniósł, iż kilkakrotnie zgłaszał zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, załączając kserokopie potwierdzeń odbioru pism kierowanych do Kierownika GOPS, Wójta Gminy [...] i jego Zastępcy.
Rozpatrując wniesioną skargę Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl § 2 tego artykułu obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym postanowienia, na które służy zażalenie.
Do skarg w tym zakresie mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Obowiązkiem strony skarżącej wynikającym z art. 57 § 1 P.p.s.a. jest wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Gdyby nawet przyjąć, iż we wniesionej skardze L. N. kwestionuje zasadność wystawionych wobec niego przez Kierownika GOPS w dniu 18 października 2004 r. tytułów wykonawczych Nr [...], [...] i [...] których kserokopie znajdują się w aktach administracyjnych sprawy, należy uznać, iż mimo dokładnie określonego żądania Sądu zawartego w wezwaniu z dnia 7 grudnia 2005 r. nic spełnił on warunku wykazania zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Nie spełnia go w szczególności powołanie się skarżącego na pisma kierowane przez niego do Kierownika GOPS, a także do Wójta i Zastępcy Wójta Gminy [...], co miały wg niego dokumentować przedłożone kserokopie potwierdzeń ich odbioru. Ubocznie należy zauważyć, iż organem właściwym do zgłoszenia ewentualnych zarzutów odnośnie prowadzenia postępowania egzekucyjnego był w niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego, do którego zostały skierowane wystawione tytuły wykonawcze.
Podstawą zarzutów mogły być tylko okoliczności wymienione w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229 poz. 1954 ze zm.), zgłaszane w terminie 7 dni od otrzymania przez skarżącego odpisu tytułu wykonawczego z klauzulą o skierowaniu go do egzekucji i pouczeniu o prawie zgłoszenia zarzutów (stosowne pouczenie w tej kwestii zawierały wystawione tytuły wykonawcze). Brak ich skutecznego zgłoszenia oznacza jednocześnie niewyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia, co także wywiera skutek w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Obowiązek określenia zaskarżonego podmiotu oraz aktu lub czynności w stopniu umożliwiającym nadanie złożonej skardze dalszego biegu spoczywa na stronie skarżącej i nie może być przedmiotem domniemania ze strony sądu. Warunku tego nie spełnia pismo skarżącego z dnia 19 grudnia 2005 r., w którym nie wykazał on spełnienia przesłanek warunkujących wniesienia w przedmiotowej sprawie skargi do Sądu (dotyczy to w szczególności wykazania kwestii zgłaszanych wobec postępowania egzekucyjnego zarzutów).
Art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skoro zatem skarżący nie zastosował się do doręczonego mu wezwania, złożona przez niego skarga nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.