Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 lutego 2009 r. w zakreślonym przez Sąd terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, S. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 97/09 wydanym przez referendarza sądowego zwolniono skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w 4/5 części tj. w kwocie 400 zł, w pozostałym zakresie odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych.
Od tego postanowienia skarżący wniósł w dniu 1 kwietnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) sprzeciw domagając się zwolnienia w całości od kosztów sądowych. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek podał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślił, że utrzymuje się z renty i emerytury małżonki. Otrzymywane zaś dochody nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny. Ponadto wskazał, że na utrzymaniu ma syna, który uczy się w szkole średniej. Z uwagi zaś na swoją chorobę ponosi on dodatkowo koszty związane z zakupem lekarstw. Jak wskazał z posiadanej nieruchomości nie uzyskuje żadnych dochodów, wskazując, że podatek od nieruchomości na 2009 r. wyniósł 211 zł. Podkreślił, że jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej i finansowej. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenia potwierdzające pobieraną przez niego rentę i pobieraną przez jego żonę emeryturę oraz ksero decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2009 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości stanowiącej jego własność na 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej –P.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Należy podkreślić, że zwolnienie od kosztów sądowych w całości wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wobec zawartych we wniosku informacji (formularz PPF z dnia 23 lutego 2009 r.) i złożonych załączników uzupełnionych na skutek wezwania Sądu, a także na podstawie danych zawartych w piśmie z dnia 11 marca 2009 r. i w sprzeciwie, dokonał następujących ustaleń: S. Z. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem, który uczy się w liceum. Utrzymują się oni z renty skarżącego w kwocie 876,58 zł i emerytury jego żony w kwocie 842,61 zł, co daje łączny dochód 1719,19 zł miesięcznie. Posiadane przez nich wartościowe składniki majątkowe obejmują dom o pow. 97 m² oraz nieruchomość rolna o pow. 463 m². Z podanych przez skarżącego danych wynika, że średnie jego miesięczne wydatki wynoszą około 300 zł. Wskazał on, że na zakup lekarstw wydaje 100 zł. Natomiast z przedstawionych przez niego faktur za wodę i odprowadzenie ścieków, za wywóz nieczystości, za energię elektryczną - wynika, że ich proporcjonalne wyliczenie miesięczne daje kwotę około 200 zł.
Z czego wynika, że po odliczeniu tych wydatków pozostaje kwota około 1400 zł na zakup żywności dla trzech osób, na zakup środków czystości i odzieży, a także inne opłaty i koszty związane z edukacją syna.
Dokonując oceny przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego Sąd uznał, iż S. Z. spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Osiągane przez niego i jego żonę dochody wystarczają jedynie na pokrycie ich niezbędnych wydatków. Nie jest możliwe aby z tych dochodów na obecnym etapie postępowania skarżący był w stanie ponieść koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 260 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.