Uzasadnienie
Na podstawie zarządzeń Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2017 r. oraz z dnia 25 stycznia 2017 r. wezwano skarżących do usunięcia odpowiednio: braków formalnych oraz fiskalnych skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję poprzez solidarne nadesłanie 8 odpisów skargi oraz uiszczenie wpisów sądowych w kwotach po 500 złotych. Do zarządzeń dołączono pouczenia, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do ich treści w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia będzie odrzucenie skargi. Wezwania skierowano na adresy zamieszkania skarżących podane w skardze. Przesyłki z uwagi na nieobecność adresatów były awizowane po raz pierwszy w dniu 26 stycznia 2017 r., a po raz drugi w dniu 3 lutego 2017 r. Wobec faktu, że przesyłki nie zostały odebrane przez adresatów, zwrócono je do nadawcy. Skutek doręczenia nastąpił w dniu 9 lutego 2017 r., tj. po upływie 14 dni licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki w myśl art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a.").
Wezwania doręczono zatem skarżącym przy zastosowania tzw. doręczenia zastępczego. Termin do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi upływał z dniem 16 lutego 2017 r. Mimo upływu zakreślonego terminu braków skargi nie usunięto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm, dalej "P.p.s.a"), Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w zakreślonym terminie jej braków formalnych.
Skarżący mimo pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niewykonania wezwań, nie uczynili im zadość.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.