Uzasadnienie
W sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania J. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że gospodarstwo domowe prowadzi sam, utrzymując się tylko z zasiłku wypłacanego ze środków pomocy społecznej - wynoszącego 361 zł (przyznanego do grudnia 2013 r.). Wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku ze statusem tym związanego. Mieszka w domu o powierzchni ok. 85 m. kw. Jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 0,16 ha., jak też budynku gospodarczego o powierzchni 15 m. kw. W toku jest postępowanie o przyznanie mu renty. Uzyskiwany dochód przeznacza na opłacenie podatków (50 zł), gazu (70 zł), zakup lekarstw (200 zł) i wyżywienia. Gdy brakuje mu środków pieniężnych, to pożycza je i z tego tytułu jego zadłużenie wynosi ok. 2 000 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wniosek J. K. wskazuje, że ubiega się on o prawo pomocy w takich właśnie granicach. Uzyskanie wsparcia ze środków budżetu Państwa w takim wymiarze możliwe jest zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zdaniem rozpoznającego niniejszy wniosek, składający go wykazał, że spełnia wskazaną w wymienionym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przesłankę uzyskania prawa pomocy. Za powyższym przemawia fakt, iż wnioskodawca posiada status osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku, którego jedynym dochodem jest świadczenie uzyskiwane ze środków pomocy społecznej w wysokości 361 zł. Jest to niewątpliwie kwota niewystarczająca na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych osoby dorosłej, zwłaszcza przy uwzględnieniu, że skarżący jest osobą wymagającą leczenia. Oczywistym jest więc, że nie może nawet minimalnej części tych środków przeznaczyć na pokrycie kosztów niniejszego postępowania tj. kosztów sądowych (wpis, opłata kancelaryjna), jak też kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Spowodowałoby to bowiem znaczny uszczerbek w zakresie koniecznego utrzymania.
Celem zatem zapewnienia skarżącemu realizacji zagwarantowanej w Konstytucji RP zasady prawa do sądu, uwzględniono złożony przez niego wniosek w całości tj. zwolniono go od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata.
Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.