Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 7 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 975/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
NSA Anna Lechowska przewodniczący
NSA Stanisław Śliwa AWSA
Magdalena Józefczyk
sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r.
Sprawa
sprawy ze skargi T.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy społecznej w postaci usług opiekuńczych -skargę oddala-

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...].r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze - po rozpatrzeniu odwołania T.B. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy społecznej w postaci usług opiekuńczych świadczonych przez Polski Komitet Pomocy Społecznej w miejscu zamieszkania - utrzymało w mocy zaskarżoną nim decyzję.

Jako jej podstawę prawną wskazało art.138 §1 pkt.1 ustawy z dnia 14. czerwca 1960 roku -Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. Nr.98, poz. 1071 z 2000 roku, z późniejszymi zmianami) -

Z jej uzasadnienia wynika, że na wniosek T.B. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta M. przyznał mu usługi opiekuńcze decyzją z dnia [...]r. Nr[...]. Decyzja ta została skasowana decyzją tegoż Kolegium z dnia [...]r. Nr [...]uchylającą decyzję własną z dnia [....]r. nr [...] i decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...]r. a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W postępowaniu ponownym organ ten - po przeprowadzeniu postępowania uzupełniającego - opisaną na wstępie decyzją z dnia [...]r. przyznał T. B.:

  1. I. pomoc społeczną w postaci usług opiekuńczych świadczonych przez Polski Komitet Pomocy Społecznej w miejscu zamieszkania w ilości 3x1 godzina na okres od 10.01.2005 r. do dnia 31.7.2006 r.
  2. II. ustalił zakres świadczonych usług opiekuńczych,obejmujących 1/ utrzymanie czystości w otoczeniu podopiecznego:
  3. - sprzątanie zajmowanych przez niego pomieszczeń,
  4. - dbanie o sprzęt codziennego użytku,
  5. - utrzymanie w czystości urządzeń sanitarnych,
  6. - przesłanie łóżka chorego, 2/ utrzymanie w czystości bielizny osobistej i pościelowej 3/ zakup artykułów spożywczych i innych potrzebnych w gospodarstwie domowym, 4/ pomoc w podtrzymywaniu psychofizycznej kondycji /pomoc przy ćwiczeniach usprawniających klienta/,
  7. III. ustalił, że powyższy zakres usług obowiązuje do dnia 30 czerwca 2005r. a od 1 lipca 2005r. pkt.II..3 " zakup art. spożywczych i innych potrzebnych w gospodarstwie domowym " otrzyma brzmienie - "zabezpieczenie posiłków -przygotowanie ".
  8. IV. ustalił, że odpłatność za świadczone usługi w wysokości 60 % kosztów jest ponoszona przez świadczeniobiorcę. tj.za jedną godzinę usługi wynosi 5,04 zł.

T.B. od decyzji tej złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając iż nie została opracowana przy jego udziale a do złożenia oświadczenia odnośnie kwestii przygotowywania posiłków został zmuszony przez pracowników opieki, którzy nie zaznajomili go z decyzją Kolegium. Podtrzymał zarzuty zawarte we wcześniejszym odwołaniu, że odmówiono mu ujęcia w treści decyzji zapisu o "przygotowywaniu przez opiekuna społecznego posiłków" oraz że do jego dochodów wliczono (jego zdaniem niesłusznie) zasiłek pielęgnacyjny. Domagał się wyjaśnienia dlaczego MOPS interesuje się jego opłatami za mieszkanie, telefon i leki.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia [...]r. opisaną na wstępie utrzymało w mocy zaskarżoną nim decyzję.

W jej motywach podało, że organ zajmujący się przyznawaniem pomocy społecznej ma prawo i obowiązek zebrania wszystkich informacji związanych z sytuacją materialno - bytową osoby występującej z wnioskiem o przyznanie takiej pomocy i w tym celu przeprowadza wywiad środowiskowy, gromadzi dokumenty i zbiera informacje.

W treści nowej decyzji Dyrektora MOPS w M. z dnia [...]. uwzględniono wniosek T. B. o " sporządzanie posiłków przez opiekuna społecznego".

Przed podjęciem decyzji przeprowadzono aktualizację wywiadu środowiskowego oraz w dniu [....]. rozmowę z odwołującym i tym samym zapewniono mu czynny udział w postępowaniu związanym z podjęciem decyzji i wyczerpano wymogi art. 10 kpa

Zgodnie z art. 50 ust.1 ustawy z dnia z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. Nr 64, poz.593. z późn. zm.) osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych.

  1. - zgodnie z ust. 3, usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem.
  2. - zgodnie z ust.5 przepisu "ośrodek pomocy społecznej, przyznając usługi opiekuńcze, ustala ich zakres, okres i miejsce świadczenia ".
  3. - zgodnie z ust.6 przepisu "Rada gminy określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, oraz szczegółowe warunki częściowego lub całkowitego zwolnienia od opłat, jak również tryb ich pobierania".

Stosownie do postanowień art. 8 ust.3 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się "sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej"

Dochód został więc wyliczony prawidłowo i wynosił on - jak wynika z wywiadu z dnia 10.01.2005r. 1314,65 zł., - tj. 194 % ustawowo określonego kryterium dochodowego, które dla osoby samotnie gospodarującej zgodnie z zapisami zawartymi w art.8 ust.1 wynosi 416,00 zł.

Wysokość odpłatności za świadczone usługi uzależniona jest od ceny usług i osiąganego dochodu.

Cena jednej godziny wynosi 8,40 zł. zgodnie więc z §1 Regulaminu stanowiącego załącznik do Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia [...]r. w sprawie zasad wykonywania zadań własnych gminy z zakresu pomocy społecznej, z uwagi na 194% przekroczenia kryterium dochodowego ustalono że odpłatność, którą odwołujący winien ponosić za usługi wynosi 60% ceny jednej godziny tj. 5,04 zł. Pozostałą odpłatność za usługi w wysokości 40% będzie ponosić MOPS (kwota 3,36 zł.)

Zdaniem Kolegium ocena sytuacji życiowej odwołującego warunkująca przyznanie usług opiekuńczych przez organ pierwszej instancji przed podjęciem decyzji była prawidłowa, brak więc podstaw do jej uchylenia.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył T.B. nie precyzując kierunku jej weryfikacji, ani zarzutów co do jej legalności.

W skardze i uzupełniającym ją piśmie kwestionuje, że sformułowanie decyzji wynika ze złośliwości pracowników opieki społecznej i powołuje się na swoje wcześniejsze skargi do sądu. Domaga się powrotu do dawnej treści decyzji wzbogaconej o gotowanie posiłków. Zarzuca dręczenie ludzi starszych i schorowanych i żąda zasądzenia odszkodowania z tego tytułu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Po myśli art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy te kontrolują zaskarżone akty i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§2). Oznacza to, że sąd administracyjny nie bada tych aktów w innych aspektach, między innymi w aspekcie zgodności z zasadami współżycia społecznego, czy celowości. Rodzaje aktów i czynności podległych kontroli sądu wymienia art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.. Zakres kontroli określa art. 134 przewidujący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§1). Sąd nie może orzec przy tym na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§2).

W przypadku kontroli decyzji administracyjnych, sąd bada zatem, niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, czy decyzja jest dotknięta naruszeniem prawa i zgodnie z art. 145 §1 i 2 uwzględnia skargę, uchylając lub stwierdzając nieważność decyzji lub jej niezgodność z prawem tylko wówczas, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a także naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy zachodzą podstawy stwierdzenia nieważności lub niezgodności z prawem z przyczyn określonych w art. 156 kpa lub innych przepisach.

Poddawszy decyzję zaskarżoną takiej właśnie kontroli, Sąd doszedł do wniosku, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Decyzja ta utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. w przedmiocie przyznania skarżącemu usług opiekuńczych na okres od 10 stycznia 2005r. do 31 lipca 2005r..

Z akt postępowania administracyjnego i akt tutejszego Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 719/06 i 1056/06 oraz dołączonych do nich akt administracyjnych oznaczonych Nr[...], które Sąd dopuścił z urzędu jako dowód uzupełniający w sprawie, wynika że decyzją z dnia [....]r. organ I instancji przyznał skarżaemu usługi opiekuńcze na okres od 10 stycznia 2005r. do 31 czerwca 2006r. ustalając ich zakres. W usługach tych nie ujęto usługi przygotowywania posiłku. Na skutek odwołania skarżącego do tej decyzji organ II instancji wydał decyzję z dnia [...]r.nr [....], w komparycji i wstępnej części uzasadnienia której błędnie wskazał datę i nr decyzji zaskarżonej odwołaniem. W części uzasadnienia dotyczącej oceny legalności tej decyzji wskazał natomiast prawidłową jej datę i rozstrzygnięcie. Decyzję z dnia [...]r. następnie uchylił wraz z decyzją z dnia [...]r., decyzją własną podjętą w trybie art. 54 §3 P.p.s.a w dniu [...]r. o nr [...], przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

I ta decyzja została zaskarżona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2006r. o sygn. akt II S.A./Rz 719/05 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...].. W dalszej kolejności Sąd rozpoznał skargę T. B. na decyzję Kolegium z dnia [....]r. i skargę tę oddalił wyrokiem z dnia 22 lutego 2007r. sygn. akt II S.A./Rz 1056/06. Przytoczone wyżej wyroki Sądu uprawomocniły się - pierwszy w dniu 13 lipca 2006r., zaś drugi 8 maja 2007r.

W wyroku z dnia 22 lutego 2007r. Sąd ocenił decyzję Kolegium z dnia [...]r. oraz decyzję organu I instancji z dnia[...], jako utrzymaną w mocy przez decyzję zaskarżoną, i oddalając skargę przyjął, iż nie naruszały one prawa.

Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w następstwie uchylenia przez Kolegium jego decyzji z dnia [...]r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [....]r. decyzją Kolegium z dnia [...]r., skasowaną następnie przez sąd wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2006r.

Uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia decyzja z dnia [...]r. właśnie decyzją obligowało organ I instancji do ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...]r., co ten uczynił przyznając skarżącemu usługi opiekuńcze na czas identyczny, jak w uchylonej przez SKO decyzji z dnia [...]r. ze zmianą dotycząca ich zakresu, polegającą na przyjęciu, iż od dnia 1 lipca 2005r. usługa nazwana w decyzji z dnia [...]r. " zakup artykułów spożywczych i innych potrzebnych w gospodarstwie domowym" otrzymała brzmienie – "zabezpieczenie posiłków – przygotowanie".

Zarówno ta decyzja, jak utrzymująca w mocy decyzja zaskarżona zapadły przed wydaniem wyroku Sądu z dnia 19 kwietnia 2006r.

Oznacza to, że orzeczona nim kasacja decyzji SKO z dnia [....]r., w następstwie której wydana została decyzja zaskarżona - choć co do zasady mogłaby stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji (art. 145 §1 pkt 8 kpa), - nie może być wzięta pod uwagę przez sąd przy jej ocenie, z tej przyczyny że dokonuje on takiej oceny, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji (w tym przypadku w dacie [...]r.).

Stanowisko sądu w tym względzie znajduje wsparcie w poglądach doktryny i orzecznictwa, podług których sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję w przypadku, gdy stwierdzi podstawy do wznowienia postępowania tylko wówczas, gdy podstawy te istniały przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego określona w art. 145 §1 pkt 8 kpa (decyzja wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione) została zaliczona do przesłanek powstałych po wydaniu decyzji: patrz; "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat; M. Niezgodka – Medek, Zakamycze 2005 str. 336. oraz wyrok NSA z dnia 6 stycznia 2000r. IIISA 4728/97 OSP nr 1 poz. 16 z 2000r. z glosą J. Zimmermanna).

Sąd zauważa przy tym, że nawet przy odmiennym poglądzie, na przeszkodzie uchyleniu zaskarżonej decyzji z tej przyczyny stoi okoliczność, że na skutek wyroku sądu z dnia 22 lutego 2007r. pozostaje w obrocie prawnym decyzja organu I instancji z dnia [....]r., co wobec ustalenia w niej mniej korzystnego dla skarżącego zakresu usług opiekuńczych w stosunku do decyzji zaskarżonej powoduje, że uchylenie decyzji zaskarżonej byłoby orzeczeniem na niekorzyść skarżącego. Możliwość wydania takiego orzeczenia przez sąd wyklucza art. 135 P.p.s.a. cytowany wyżej.

Sąd rozważał także kwestię, czy wobec tego faktu, (pozostawanie w obrocie prawnym decyzji Kolegium z dnia [....]r. i konsekwencji opisywanej decyzji z dnia 10 stycznia 2005r. przyznającej skarżącemu:

  1. I. pomoc społeczną w postaci usług opiekuńczych świadczonych przez Polski Komitet Pomocy Społecznej w miejscu zamieszkania w ilości 3x1 godzina na okres od 10.01.2005 r. do dnia 31.7.2006 r.
  2. II. ustalającej zakres świadczonych usług opiekuńczych,obejmujących 1/ utrzymanie czystości w otoczeniu podopiecznego:
  3. a. sprzątanie zajmowanych przez niego pomieszczeń,
  4. b. dbanie o sprzęt codziennego użytku,
  5. c. utrzymanie w czystości urządzeń sanitarnych,
  6. d. przesłanie łóżka chorego, 2/utrzymanie w czystości bielizny osobistej i pościelowej podopiecznego 3/ zakup artykułów spożywczych i innych potrzebnych w gospodarstwie domowym, 4/ pomoc w podtrzymywaniu psychofizycznej kondycji /pomoc przy ćwiczeniach usprawniających klienta/,
  7. III. ustalającej, że odpłatność za świadczone usługi w wysokości 60 % kosztów jest ponoszona przez świadczeniobiorcę. jedna godzina usługi wynosi 5,04 zł.) nie zachodzi podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji zaskarżonej, jako wydanej w sprawie już rozstrzygniętej inna decyzją ostateczną przewidziana art. 156 §1 pkt pkt 3 kpa i doszedł do wniosku, że brak takiej podstawy.

W jego ocenie, sprawy zakończone tymi decyzjami są wprawdzie tożsame podmiotowo, jednak różni się ich przedmiot, bowiem decyzja zaskarżona dotyczy przyznania usług o innym zakresie (przygotowania posiłków) i w tej części obejmuje ona inny okres. Sąd miał też na uwadze fakt, iż zgodnie z art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U nr 64, poz. 593, ze zm.) zwanej dalej ustawą o p.s. możliwe jest dokonanie zmiany decyzji ostatecznej na korzyść podopiecznego bez jego zgody, w każdym czasie. Oznacza to, iż w sprawie przyznania usług opiekuńczych istniała podstawa prawna wydania decyzji jak zaskarżona, czyli o odmiennym od decyzji z dnia [...]r. rozstrzygnięciu. Decyzja ta winna oczywiście wyraźnie wskazywać na zmieniający w stosunku do decyzji poprzedniej charakter. Brak jednak takiej wzmianki w decyzji zaskarżonej, stanowiący ewentualnie naruszenie przepisów postępowania (art. 107 kpa) nie stwarza zdaniem Sądu podstawy do uwzględnienia skargi, bowiem nie mógł on mieć wpływu na wynik sprawy, w tym znaczeniu, że przy ewentualnym ponownym jej rozpatrzeniu mogłaby w postępowaniu administracyjnym zapaść decyzja o innym co do zasady rozstrzygnięciu.

Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie także fakt, iż usługi opiekuńcze z uwagi na swój charakter (wykonanie w określonym miejscu i czasie), jako skonsumowane, nie mogą być przyznane na okres, który upłynął.

Przechodząc do merytorycznej oceny zakresu przyznanych usług opiekuńczych i ustalonej za nie odpłatności, Sąd stwierdza, że w tym zakresie decyzja odpowiada prawu.

Zasadnie bowiem wskazuje w niej organ, że zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o p.s. osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych.

Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokojeniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz w miarę możliwości zapewnienie kontaktów z otoczeniem (art.50 ust.3)

Specjalistyczne usługi opiekuńcze są to usługi dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności, świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym (art.50 ust.4).

Ośrodek pomocy społecznej przyznając usługi opiekuńcze ustala ich zakres, okres i miejsce świadczenia (art. 50 ust.5)

Rada Gminy określa w drodze uchwały szczegółowe warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, oraz warunki szczegółowe częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat, jak również tryb ich pobierania (art. 50 ust.6)

Rada Gminy M. określiła wspomniane zasady w uchwale z dnia [..]r. o Nr [....] w sprawie wykonywania zadań własnych gminy z zakresu pomocy społecznej. W regulaminie stanowiącym załącznik do uchwały ustaliła ona w §1 ust. 1 i 2 w odniesieniu do usług opiekuńczych, że obejmują one pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczna, pielęgnację zleconą prze lekarza, w miarę możliwości zapewnienie kontaktów z otoczeniem. W odniesieniu do osób wymagających pomocy specjalnej są to usługi specjalistyczne w postaci terapii logopedycznej, pedagogicznej i psychologicznej, rehabilitacji fizycznej, zabiegów pielęgniarskich i pielęgnacyjnych i usprawnienia do funkcjonowania w społeczeństwie.

Świadczenia te przyznawane są w drodze decyzji administracyjnej, w której określa się świadczeniobiorcę, świadczącego usługę, rodzaj świadczonych usług, ich miejsce, ilość godzin i zakres, czasokres na który je przyznano i wysokość odpłatności po stronie świadczeniobiorcy (§1 ust.5)

Zarówno zatem ustawa (art. 50 ust.5), jak i uchwała (§1 ust.5 regulaminu) pozostawia organom pomocy społecznej swobodę w ustaleniu zakresu, okresu i miejsca świadczenia usług, co oznacza, że kwestionowanie jego decyzji w tym możliwe jest w razie dowolności w tym wyborze. Wybór ów uzależniony jest z jednej strony od stanu zdrowia i warunków bytowych podopiecznego, zaś z drugiej strony od możliwości, w tym finansowych i organizacyjnych, jakimi dysponuje organ pomocy społecznej

Wybór usług opiekuńczych dokonany przez organ w zaskarżonej decyzji nie narusza przepisów ustawy, ani uchwały. Także odpłatność za wspomniane usługi - nie kwestionowana - zresztą w skardze brak takiego zarzutu.

Przepis §1 pkt 6 wspomnianego wyżej Regulaminu stanowi, że odpłatność za usługi opiekuńcze dla osób samotnie gospodarujących, których dochód przekracza kryterium dochodowe ustalone ustawą o p.s. od 151 - 200% wynosi 60% ustalonej za usługi ceny Cena ta wynosiła 8,40 zł., stąd ustalona odpłatność stanowi 60 % tej ceny.

Dochód skarżącego został ustalony zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o p.s., która za dochód uważa sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku bez względu na tytuł i źródło jego uzyskania, pomniejszone o obciążenie miesięczne z tytułu podatku dochodowego i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Do tak ustalonego dochodu nie wlicza się tylko jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego oraz wartości świadczeń w naturze. Dochód skarżącego wyliczony w oparciu zaświadczenie ZUS wynosił 1314 zł. i mieścił się w przedziale od 151 do 200 % kryterium dochodowego wynoszącego zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy 461 zł dla osoby samotnie gospodarującej.

Kwestię udziału skarżącego w postępowaniu w zakresie przyznania usług normują przepisy kpa, w tym art. 10, zobowiązujący organy administracji publicznej do zapewnienia stron prawa do czynnego udziału w każdym jego stadium. Skarżący, co zasadnie podkreśla organ uczestniczył w aktualizacji wywiadu środowiskowego, składał także wizyty w organie I instancji i wnioskował o usługę przygotowywania posiłków, czego dowodzi protokół z 16.06.2005r i notatka urzędowa z dnia 21.06.2005r. Nie został on wprawdzie wezwany do zaznajomienia się z materiałami sprawy przed podjęciem decyzji, co stanowi naruszenie art. 10 §1 kpa, jednak naruszenie owo nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, z przyczyn wskazanych wyżej.

Skarżący poza tym nie zarzuca decyzji naruszeń prawa a w swojej skardze i przed sądem kwestionuje kwalifikacje opiekunów społecznych, jakość wykonywanych usług, brak po stronie pracowników organu pomocy społecznej dostatecznej wiedzy, co do potrzeb korzystających z usług opiekuńczych pacjentów, niedostateczną współpracę z podopiecznymi przy ustalaniu zakresu usług, jak również że na skutek niewłaściwej pracy organu I instancji i Kolegium jego sprawy musiały być rozstrzygane przez Sąd. Z tego też tytułu domaga się ukarania tychże pracowników i odszkodowania. Zarówno jedno, jak i drugie żądanie z przyczyn wskazanych na wstępie leży poza możliwościami sądu, który nie sprawuje nadzoru nad organami pomocy społecznej. Zarzuty podnoszone w skardze - niezależnie od ich ewentualnej zasadności - również pozostają poza zakresem oceny i rozważań Sądu, z uwagi na wskazane wyżej ograniczenie do badania przezeń legalności zaskarżonej decyzji.

Z przytoczonych wyżej względów, Sąd w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.