Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [.] kwietnia 2015 r. nr [.], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta [.] zawiesił na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) dalej zwanej: "Kpa", postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z przebudową i rozbudową części mieszkalnej istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. [.] 4 w [.] prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od pozwolenia na budowę. W przedłożonym bowiem przez inwestora projekcie budowlanym zamiennym wskazano rozwiązanie usunięcia kolizji rozbudowywanego budynku z napowietrzną linią elektroenergetyczną.
Po rozpatrzeniu zażalenia BZ i TZ opisanym w sentencji postanowieniem [.] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [.] utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie BZ i TZ zakwestionowali legalność postanowień o zawieszeniu postępowania naprawczego, jako że podana w uzasadnieniu przyczyna zawieszenia nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Zażądali uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę [.] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [.] wniósł o jej oddalenie. Podał zarazem, że postanowieniem z dnia [.] lipca 2015 r. PINB dla Miasta [.] podjął rzeczone postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia [.] kwietnia 2015 r. Postanowienie to znajduje się w aktach organu I instancji.
W związku z powyższą informacją zarządzeniem z dnia 7 września 2015 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżących o wyrażenie w terminie 7 dni stanowiska, czy w dalszym ciągu podtrzymują skargę, pod rygorem przyjęcia, że tak. Na podjęte w dniu 9 września pismo odpowiedzi nie udzielono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Kontroli sądowoadministracyjnej poddano postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Skarżący kwestionują legalność wydanych przez organy rozstrzygnięć uznając, że brak było podstaw do ich wydania. Wskazywana przez organy kwestia nie stanowi w ich ocenie zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Odmienne stanowisko prezentowały natomiast organy nadzoru budowlanego.
Przystępując do rozpoznania skargi stwierdzić należy, że aktualnie postępowanie administracyjne znajduje się na innym etapie procedowania, aniżeli wskazywałyby na to zaskarżone postanowienia. W dniu [.] lipca 2015 r. PINB dla Miasta [.] podjął bowiem zawieszone postępowanie administracyjne. Tak więc postępowanie to powróciło do fazy procedowania zmierzającej do jego zakończenia odpowiednim aktem administracyjnym. Zarzucany przez skarżących stan niezgodności z prawem więc ustał, niezależnie od jego oceny prawnej, której dokonanie nie jest konieczne. Postępowanie sądowe stało się zatem bezprzedmiotowe, ponieważ zmierzałoby do oceny legalności zawieszenia postępowania administracyjnego, a zatem zagadnienia wstrzymania jego biegu. Skoro zatem postępowaniu temu nadano bieg, to kontrola legalności działania organów w tym zakresie mająca doprowadzić do przywrócenia stanu zgodnego z prawem stała się bezprzedmiotowa, ponieważ nawet ewentualne zastosowanie przez Sąd środków określonych w art. 145 Ppsa wskazywałoby na brak przesłanek do zawieszenia postępowania, które w dacie wyrokowania i tak nie znajdowałoby się już w tej fazie.
Tak więc pomimo tego, że przedmiot zaskarżenia nadal istnieje (postanowienia o zawieszeniu nie zostały uchylone), to przestał on wywoływać obecnie skutki prawne zawieszenia. Co więcej, podjęty przez PINB dla Miasta [.] akt jest zgodny z oczekiwaniem skarżących, ponieważ powoduje, że postępowanie administracyjne będzie kontynuowane.
Powyższe implikuje konieczność umorzenia postępowania sądowego, ponieważ jego dalsze prowadzenie stało się bezprzedmiotowe; merytoryczna kontrola zaskarżonych postanowień stała się zbędna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2015 r. II FSK 3764/14, postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2014 r. II FSK 3265/14; postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2009 r. II FSK 1014/08; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2015 r. III SA/Wa 3496/14). Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z podanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Jeżeli chodzi o wniosek pełnomocnika skarżących o orzeczenie o kosztach postępowania to wyjaśnienia wymaga, że w przepisach Ppsa, w przypadku wydania przez Sąd orzeczenia umarzającego postępowanie sądowe z powodu jego bezprzedmiotowości, brak jest podstawy prawnej do rozpatrzenia takiego wniosku i zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz strony skarżącej.