Uzasadnienie
W dniu 3 października 2013 r. wpłynęła do tut. Sądu skarga A. sp. z o.o. (dalej: "Spółka") na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. Skargę w imieniu Spółki wniósł radca prawny, przedkładając do akt pełnomocnictwo udzielone przez J. G. - jedynego członka zarządu A. sp. z o.o. wraz z wydrukiem komputerowym aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS").
W dniu 7 listopada 2013 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wraz z kopią Informacji o Osobie z Krajowego Rejestru Karnego (dalej: "karta karna") dotyczącą J. G. Z dokumentu tego wynikało, że ww. został skazany za przestępstwa, które w myśl dyspozycji art. 18 § 2 i 3 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, dalej: "Ksh") wyłączały możliwość pełnienia przez niego funkcji członka zarządu spółki kapitałowej prawa handlowego.
W związku z powzięciem powyższych informacji zarządzeniem z 27 listopada 2013 r. wezwano radcę prawnego do wykazania należytego umocowania do reprezentowania Spółki na dzień wniesienia skargi i poinformowano go o ww. okolicznościach.
Z powodu braku odpowiedzi na ww. wezwanie zarządzeniem z 20 grudnia 2013 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na wezwanie to także nie udzielono odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako kwalifikowane pismo procesowe powinno spełniać wymagania określone w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), w tym zostać podpisane zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa, tj. przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo takie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).
Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W takim przypadku przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Pełnomocnik zaś przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (zob. art. 34, 28 § 1, 29, 37 § 1, 46 § 3 Ppsa).
Jak wynika z art. 28 § 1 Ppsa osoby prawne dokonują czynności przez organy. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organem prowadzącym sprawy spółki i reprezentującym ją na zewnątrz jest zarząd (art. 201 § 1 Ksh). Z przepisów art. 18 § 1 i 2 cyt. ustawy wynika zaś, że członkiem zarządu może być tylko osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, z wyłączeniem jednak osoby, która została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w przepisach rozdziałów XXXIII - XXXVII Kodeksu karnego oraz w art. 585, art. 587, art. 590 i w art. 591 ustawy.
Z przedłożonego przez radcę prawnego wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do KRS wynikało, że jedynym wspólnikiem i zarazem jedynym członkiem zarządu Spółki jest J. G. Zaś ze złożonej do akt karty karnej J. G. wynikało, że z powodu prawomocnych skazań wyrokami sądowymi obejmował go wynikający z art. 18 § 2 Ksh zakaz pełnienia tej funkcji. Tak więc w istocie Spółka nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentowania, a udzielone przez J. G. pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki w postępowaniu przed tut. Sądem było nieskuteczne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 10.01.2008 r. sygn. IV CSK 356/07, publ. OSNC 2009/3, poz. 43; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25.04.2013 r. sygn. V ACa 600/12, publ. www.orzeczenia.ms.gov.pl).
W przedstawionych okolicznościach wezwano radcę prawnego do wykazania, że J. G. nie był w dacie udzielania pełnomocnictwa objęty zakazem pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej albo wyjaśnienia, czy Spółka posiadała w dacie udzielania pełnomocnictwa zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało z nadesłanego wydruku z KRS bądź został dla niej ustanowiony kurator, jak również o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby prawidłowe umocowanie do działania w imieniu mandanta. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi ze strony radcy prawnego, co z kolei obligowało Sąd do pominięcia jego osoby w dalszym toku postępowania, skoro nie wykazał dysponowania należytym umocowaniem. Wiązało się to następnie z koniecznością skierowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi bezpośrednio do strony skarżącej, tj. Spółki będącej osobą prawną, celem potwierdzenia czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika. Jednak również i to wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W świetle powyższych okoliczności uznać należało skargę za niedopuszczalną. Przede wszystkim nie została ona podpisana (zatwierdzona) przez upoważnioną osobę (organ Spółki, przedstawiciela ustawowego – np. kuratora, należycie umocowanego pełnomocnika), co rodzi konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa. Z posiadanych dokumentów wynikało również, że Spółka może nie posiadać organu uprawnionego do jej reprezentowania (wpis do KRS ma przecież w tym zakresie charakter deklaratywny), a przez to zdolności procesowej w postępowaniu sądowym, i braki te mogły mieć charakter pierwotny, tzn. istnieć już w dacie wniesienia skargi, co wymagało podjęcia przez Sąd czynności w trybie art. 62 i art. 31 § 1 Ppsa. Okoliczność ta także stanowić mogła o niedopuszczalności skargi, ponieważ stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 Ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.
Niemniej, bezskuteczne wezwania kierowane w pierwszej kolejności do rzekomego jak się okazało pełnomocnika, a następnie do samej Spółki, nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie tej okoliczności, choć podkreślić należy, że podmioty te nie podjęły inicjatywy celem ich zaprzeczenia. Wszak wynikały one z dokumentów urzędowych. Istniały zatem podstawy do uznania, że braki w zakresie zdolności procesowej istniały i nie zostały uzupełnione. Tak więc skarga podlegałaby odrzuceniu także i z tego powodu.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.