Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2005 roku Nr [...] wydana w wyniku odwołania A. W. i K. P. od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2005 roku Nr [...] dotycząca odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 20 ust. l, art. 22 oraz art. 7b ust. 2, pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst Dz.U. z 2000 r. Nr 100, póz. 1086 z póz. zm.), § 46 pkt l rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, póz. 454).
W uzasadnieni decyzji zostało wyjaśnione, że A. W. oraz K. P. zwrócili się do Wojewody z wnioskiem o wprowadzenie do ewidencji gruntów wsi K. zmiany polegającej na wydzieleniu z działki nr 265 dawnej parceli gruntowej nr 4912/1 działki i oznaczenia jej jako droga dojazdowa do działek ich własności o nr 269 i 270, który to wniosek został przekazany Staroście jako właściwemu do jego rozpoznania.
Starosta odmówił dokonania wnioskowanych zmian w ewidencji gruntów wyjaśniając, że powyższe zmiany dotyczą zmiany prawa własności tej nieruchomości i rozpoznanie tego rodzaju żądania wykracza poza zakres jego kompetencji.
Wyjaśnił, że w niniejszej sprawie postępowanie wyjaśniające wykazało, że operat ewidencji wsi K. został założony w 1968 roku w oparciu o mapę katastralna w skali 1; 2880. Podczas przeprowadzonych wówczas czynności geodezyjnych parcelowe oznaczenie nieruchomości zostało zastąpione numeracją działkową. Wówczas to parcela nr 4912/1 objęta księgą wieczystą nr [...] własności S. P. została oznaczona działką nr 265. W dziale II tej księgi wpisana została służebność drogowa między innymi do działek 269 i 270.
Na podstawie przedłożonego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 maja 2004 r sygn.akt [...] zostało ustalone, że spadek po S. P. na podstawie testamentu własnoręcznego nabyli bratankowie W. P., J. P. i bratanice M. P. i A. S. po ¼ części.
Na podstawie projektu podziału włączonego do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej ustalono, że działka nr 265 o powierzchni 1.3283 ha została podzielona na działki nr 265/1 o powierzchni 0.3321 ha i działkę nr 265/2 o powierzchni 0.9962 ha.
Aktem notarialnym z dnia 2 czerwca 2005r., Rep.A numer [...] umową darowizny i umową o dział spadku - działkę nr 265/2 o powierzchni 0.9962 ha nabyli A. P. i S. P. (II), natomiast działkę nr 265/1 o powierzchni 0.3321 ha nabył J. P. Niezależnie od tych ustaleń stwierdzone zostało w czasie wizji lokalnej w przeprowadzonej w dniu 11 kwietnia 2005 roku, że na działce nr 265 istnieje przejazd do działek 265 i 270 zgodnie z wpisem na Kw [...] i obecni właściciele w/w działek nie kwestionują tej służebności i nie czynią przeszkód z jej korzystania.
W odwołaniu do Wojewódzkiego Inspektora Geodezyjnego i Kartograficznego A. W. i K. P. domagali się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu odwołania domagali się przywrócenie powierzchni działki obecnie oznaczonej nr 265 i oznaczenia jej granic zgodnie z dokumentem z dnia 28 marca 1958r. który dowodzi, że parcela 4912/1 stanowiła drogę dojazdowa do ich działek oraz że od 45 lat obie rodziny z tego przejazdu korzystały. Obecnie dokonana zmiana jest niezgodna z rzeczywistym stanem użytkowania na gruncie.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i stawianych nim zarzutów.
Na uzasadnienie swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że w ewidencji gruntów nie wykazuje się służebności gruntowych, wszelkie służebności i obciążenia odnotowywane są w Księgach Wieczystych.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst Dz.U. nr 100 z 2000r, póz. 1086 z późn. zm.) - ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące; gruntów ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz klas gleboznawczych, oznaczonych ksiąg wieczystych a także budynków i ich położenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych.
Żądanie odwołujących K. P. i A. W. dotyczy wydzielenie dawnej parceli nr 4912/1 z działki 265 nie będących ich własnością zatem zmierza ono do zmiany prawa własności, którego rozpatrzenie jak słusznie wskazał organ I instancji leży poza sferą właściwości rzeczowej organów administracji publicznej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący K. P. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i ponownego rozpatrzenia sprawy.
W uzasadnieniu skargi powtórzył argumentację jak w odwołaniu a nadto dodał, że zmiana oznaczenia dawnej parceli 4912/1 została dokonana z pominięciem zgody właścicieli działek nr 269 i 270, nie odpowiada stanowi faktycznemu na gruncie. Pas gruntu przeznaczony na drogę był własnością J. P., który został podarowany S. P. Zmiana oznaczenia tego pasa gruntu w czasie modernizacji ewidencji została dokonana przez geodetę bezprawnie. Istniejący na gruncie kopiec kamienny dowodzi nadto o dokonanej zmianie granicy pomiędzy działkami 269, 270 a 256. Granica ta biegła w linii skośnej a nie prostej jak to nakreślił geodeta. W konsekwencji skarżący domaga się ponownego ustalenia granicy według stanu istniejącego przed modernizacją ewidencji oraz wydzielenia z działki 265 pasa gruntu dawnej parceli 4912/1 z oznaczeniem jako droga dojazdowa.
Niezależnie od wskazanych uchybień według skarżącego geodeta dopuścił się naruszenia przepisów dotyczących sporządzenia protokołu granicznego, poprzez zaoczne jego sporządzenie, braku powiadomienia wszystkich współwłaścicieli działki nr 265, zawłaszczenie areału gruntu, który należał do działki nr 270 przez co najmniej 35 lat na rzecz właścicieli działki nr 265.
Dodatkowo pełnomocnik skarżącego na rozprawie przedłożył pismo procesowe datowane 15 luty 2007, w którym to wskazuje na zasadność skargi natomiast w dniu 23 lutego 200 r złożył pisemny wniosek o odroczenie ogłoszenia wyroku wyznaczonego na dzień 26 luty 2007 r godz.
- 9. Wniosek swój uzasadnił koniecznością zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i koniecznością złożenia dodatkowych wniosków dowodowych wskazującą na zasadność uwzględnienia skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
skarga jest nieuzasadniona
Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U, Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy tej kontroli bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów wydana w oparciu o przepis art. 20 ust. l i 2 oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst Dz.U. z 2000r. Nr 100, póz. 1086 z późn. zm.), § 46 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 200Ir. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454./ Art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, póz. 1086) zwana dalej ustawą stanowi, że ewidencja gruntów i budynków stanowi zbiór informacji o gruntach i budynkach ze wskazaniem danych wymienionych w tym przepisie, w tym także dotyczących ich właścicieli a w pewnych przypadkach także podmiotów władających gruntami i budynkami.
Będąc zbiorem danych o istniejącym stanie faktycznym i prawnym w odniesieniu do przedmiotu nią objętego, ewidencja gruntów posiada tylko funkcje informacyjno -techniczne, nie tworzy natomiast stanów prawnych.
Z uwagi na swój charakter ewidencja gruntów i budynków nie rozstrzyga sporów o prawo do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Rejestruje natomiast stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy orzekające. Wpisy w niej dokonywane mają charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny.
Ze względu na rolę ewidencji, która służy planowaniu przestrzennemu, wymiarowi podatków i świadczeń, a także oznaczaniu nieruchomości w księgach wieczystych, statystyce publicznej i gospodarce nieruchomościami winna być ona utrzymywana w stanie aktualności (art. 22 w zw. z § 44 pkt. 2 i 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków - Dz. U. Nr 38 póz. 454) zwane dalej rozporządzeniem.
Zadanie to należy do starosty, który winien dokonywać zmian zapewniających jej aktualność.
Zmiany te dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń, decyzji, aktów notarialnych, aktów normatywnych i innych dokumentów ilustrujących stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów (art. 20 w zw. z art. 23 ustawy i § 46 rozporządzenia).
Oznacza to, że organ prowadzący ewidencję nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych podlegających ewidencji (patrz; wyrok NSA II SA 862/00, Zbiór orzecznictwa komputerowego Lex Nr 53361, II SA 566/99, Lex 46217, II SA 914/98, Lex 41816, II SA 1094/98, Lex 41305), bowiem przepisy ustawy nie stwarzają możliwości prawnych do kształtowania w tym trybie stosunków własnościowych a w takim kierunku zmierzał wniosek skarżącego.
W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie prawidłowo dokonały oceny materiału dowodowego w sprawie jak również dokonały prawidłowej oceny wskazując na brak kompetencji do rozpoznania wniosku skarżącego. Żądanie skarżącego dotyczy zmiany prawa własności, którego rozpatrzenie jak słusznie organ wskazuje leży poza sferą jego właściwości rzeczowej.
Zostało ustalone, ze działka nr 265 wpisana do Ksiąg wieczystych jako Kw. [...] dawna 4912/1 nigdy nie była własnością skarżącego a jedynie ma na niej ustaloną służebność przejazdu, przychodu i przegonu do swojej działki zagwarantowany wpisem w dziale II tej księgi, którego to prawa nikt nie kwestionuje.
Żądanie skarżącego zmierzające do wyodrębnienia z działki nr 265 pasa gruntu na drogę sprowadza się w konsekwencji do podziału tej działki w trybie administracyjnym a takie uprawnienie ma jedynie właściciel działki a nie uprawniony do służebności gruntowej./art. 97 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomosciami Dz.U z 2004 r Nr 261 poz. 2603 ze zm/
Natomiast ustalenie granicy w linii odmiennej od istniejącej jest możliwe w odrębnym postępowaniu rozgraniczeniowym i z takim wnioskiem skarżący może wystąpić do wójta gminy stosownie do przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne Dz.U z 2000 r Nr 100 poz. 1086 ze zm/.
Odnośnie wniosków złożonych przez pełnomocnika skarżącego w pismach procesowych jak i złożonych na rozprawie wyjaśnienia wymagam, że Wojewódzki Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu na podstawie akt sprawy, oznacza to że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu / art. 133 § 1 P.p.s.a./ dlatego wnioski te nie zostały uwzględnione.
W tej sytuacji skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd skargę oddalił stosownie do art. 151 P.p.s.a.