Uzasadnienie
Przed Starostą [...] toczy się postępowanie z wniosku M. A. o udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrzną instalacją gazową, zewnętrzną doziemną instalacją gazową i elektryczną oraz budowę przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego na działce nr 104/11 oraz działce nr 104/5 – trasa dla przyłącza wodociągowego w miejscowości T. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Starosta [...] zawiesił z urzędu postępowanie do czasu ostatecznego zakończenia postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla M. A. Po rozpoznaniu wniosku M. A., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Starosta [...] odmówił podjęcia zawieszonego postępowania.
Po rozpoznaniu zażalenia M. A. na powyższe postanowienie, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] uchylił je w całości i orzekł o podjęciu zawieszonego postępowania.
J. M. w dniu 10 sierpnia 2017 r. wniósł za pośrednictwem Wojewody [...] pismo skierowane do Ministra Infrastruktury i Budownictwa zatytułowane jako "zażalenie" na powyższe postanowienie. Pismo to zostało potraktowane jako skarga na postanowienie z dnia [...] lipca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – w dalszej części: "Ppsa"), zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa).
Nie budzi wątpliwości, że zaskarżonego postanowienia nie można zakwalifikować do żadnej z wymienionych kategorii, albowiem nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie kończy postępowania, ani nie służy na nie zażalenie.
Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Oznacza to, że od postanowienia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania zażalenie nie przysługuje (tak również NSA w post. z dnia 3 września 2015 r. II OSK 217/14).
Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa należało orzec o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.
W przedmiocie kosztów Sąd orzekł stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.