Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2014 r. wezwano M. B. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2014 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z zachowaniem ustawowego terminu skarżący wniósł sprzeciw.
Z informacji uzyskanych od M. B. wynika, że posiada mieszkanie o powierzchni 19,57 m2, w którym zamieszkuje. Źródłem comiesięcznego dochodu skarżącego jest renta w wysokości 629 zł. oraz wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1030 zł. Na comiesięczne wydatki składają się: alimenty (400 zł), czynsz (180 zł), opłata za energię elektryczna (95 zł na dwa miesiące), gaz 31 zł na dwa miesiące, lekarstwa (50 zł) oraz opłaty za Internet i telefon (70 zł). Wnioskodawca wskazał, że na jego rachunku bankowym zablokowano kwotę 1196 zł na egzekucję, a on sam nie jest w stanie ponieść "absolutnie żadnych kosztów sądowych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Skarżący ubiegając się o zwolnienie od kosztów sądowych domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie z art. 245 § 3 Ppsa. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy leży po stronie wnioskodawcy – jest on zobligowany do pełnego i wyczerpującego przedstawienia swojej sytuacji rodzinnej i bytowo – materialnej, w sposób umożliwiający ocenę zasadności złożonego wniosku. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie Sądu uzależnione jest od tego, co zostało wykazane przez wnioskodawcę.
W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że sytuacja materialno - finansowa wnioskodawcy uzasadnia udzielenie częściowego wsparcia co do opłacenia kosztów sądowych.
Na początku wskazać należy, jakie koszty i w jakiej wysokości skarżący jest zobowiązana uiścić w postępowaniu zainicjowanym wniesioną skargą. W myśl obowiązujących przepisów, wpis stały w sprawie skargi na decyzję wydaną w przedmiocie skierowania na badania lekarskie wynosi 200 zł. Pozostałe koszty mogą, lecz nie muszą pojawić się na dalszym etapie postępowania (100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi oraz 100 zł tytułem ewentualnej opłaty od skargi kasacyjnej).
Skarżący dysponując dochodem miesięcznym w wysokości 1 660 zł, oraz comiesięcznymi wydatkami na poziomie 750 zł z całą jest w stanie ponieść opłaty sądowe w kwocie 100 zł. Po opłaceniu rachunków oraz zakupie leków ma zapewnione podstawowe potrzeby bytowe, a za pozostałą kwotę (900 zł) winien zapewnić sobie wyżywienie oraz typowe wydatki związane z normalnym funkcjonowaniem. Trudno zatem uznać, że nie może ponieść żadnych kosztów postępowania, zwłaszcza że po przyznaniu prawa pomocy koszty nie przekroczą kwoty 100 zł.
Wnioskodawca podaje, że na jego rachunku bankowym zablokowano kwotę ponad 1196 zł, z przeznaczeniem na egzekucję. W przesłanym wydruku numer rachunku skarżącego z blokadą środków nie odpowiada numerowi rachunku, z którego wyciągi za ostatnie 3 miesiące nadesłał skarżący. Kwestia powyższa budzi uzasadnione wątpliwości Sądu co do jego wiarygodności, tym bardziej, że wezwaniem z dnia 8 września 2014 r. zobowiązano skarżącego do przedłożenia wyciągów z wszystkich rachunków bankowych. Nie bez znaczenia jest również fakt, że podane przez skarżącego kwoty związane z zakupem lekarstw oraz alimentami nie zostały w żaden sposób potwierdzone dokumentami.
W związku z powyższym, orzekając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.