Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 listopada 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał K. F. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały.
Okręgowa Rada Adwokacka [...] jako pełnomocnika strony wyznaczyła adwokata J. L. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. tut. Sąd oddalił skargę K. F., przyznając jednocześnie adwokatowi J. L. od Skarbu Państwa kwotę 295 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pełnomocnik skarżącej sporządził następnie i wniósł skargę kasacyjną od wymienionego wyroku, która wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2014 r. (sygn. akt II OSK 1120/13) została oddalona. Sąd ten nie rozpoznał jednocześnie wniosku adwokata J. L. (z dnia 20 listopada 2014 r.) o przyznanie na jego rzecz wynagrodzenia z tytułu udzielonej mocodawczyni z urzędu pomocy prawnej wskazując, że właściwym w tej sprawie jest wojewódzki sąd administracyjny.
Wniosek pełnomocnika strony skarżącej podlega uwzględnieniu w związku z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że wyznaczony w ramach prawa pomocy pełnomocnik strony otrzymuje wynagrodzenie zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem".
Paragraf 19 pkt 1 tego aktu przewiduje, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Z kolei zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia (zawartym w jego rozdziale 5), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Paragraf 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia określa, że stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (tj. takiej, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego) jest kwota 240 zł.
Biorąc zatem pod uwagę okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, jak też powołane wyżej regulacje przyznano adwokatowi J. L. tytułem udzielonej stronie skarżącej pomocy prawnej (która zgodnie z oświadczeniem zawartym we wniosku pełnomocnika nie została ani w całości ani w części opłacona) kwotę 147,60 zł, na którą składa się opłata wynosząca 120 zł oraz obliczona od niej wartość podatku od towarów i usług – obowiązująca w dniu orzekania (zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia) – 27,60 zł.
Podstawę niniejszego postanowienia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 8 i art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia.