Uzasadnienie
Zarządzeniami z dnia 22 i 25 października 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał J. i S. T. do usunięcia braków fiskalnych oraz formalnych wniesionej przez nich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2010 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych oraz nadesłanie 10 odpisów skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 2 listopada 2010 roku – k. 15 i 16 akt sądowych. Dołączono do niego stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, będzie odrzucenie skargi. W dniu 5 listopada 2010 roku skarżący uiścili wpis jednakże nie nadesłali odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nierozerwalnie łączy się z żądaniem oceny legalności działania bądź bezczynności administracji publicznej.
Do wszczęcia tego postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc wniesienie skargi, spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. do każdego pisma strony – w tym i skargi - powinny być dołączone jego odpisy, w ilości umożliwiającej przesłanie ich wszystkim stronom postępowania. Braki w tym zakresie obligują Przewodniczącego Wydziału do wezwania skarżącego o ich usunięcie w ustawowym terminie siedmiodniowym – art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieusunięcie wskazanego braku w terminie, bez względu na przyczynę, powoduje odrzucenie skargi przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Brak jest prawnych podstaw do działania Sądu w zastępstwie skarżących i usuwanie w ich imieniu braków formalnych skargi.
Sytuacja taka prowadziłaby do tego, że nakazane ustawą wezwanie skarżących do usunięcia braków formalnych skargi oraz zaopatrywanie tego wezwania w rygor odrzucenia skargi byłyby w istocie iluzoryczne. W zaskarżonej decyzji nie zamieszczono wprawdzie pouczenia o konieczności dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów, lecz z tych właśnie przyczyn Sąd umożliwił skarżącym usunięcie przedmiotowego braku zakreślając ustawowy termin siedmiodniowy. Wezwanie zostało sformułowane w sposób jasny i zrozumiały. Skarżący mieli obowiązek nadesłać odpisy skargi, a ponieważ tego nie uczynili Sąd nie ma innej możliwości, jak skargę odrzucić.
Mając wyłożone względy na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.