Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. II SA/RZ 999/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił R. D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia został przesłany m. in. skarżącemu R. D. Z uwagi na nieobecność adresata w miejscu zamieszkania, korespondencja została w dniu 26 kwietnia 2017 r. awizowana w placówce pocztowej, a następnie w dniu 5 maja 2017 r. 2017 r. powtórnie awizowana. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma (liczony zgodnie z art. 73 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") wypadał w dniu 10 maja 2017 r. (środa).
W dniu 24 maja 2017 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek R. D. o udzielenie informacji na temat skierowanej do niego korespondencji o nr [...], jaka była jej treść, ewentualnie jej ponowienie.
W odpowiedzi w dniu 25 maja 2017 r. skierowano do R. D. pismo za którym przesłano wyżej wymienionemu odpis postanowienia z 2017 r. wraz z uzasadnieniem (bez pouczenia) oraz kserokopię koperty zawierającą przesyłkę nadaną 25 kwietnia 2017 r. o wyżej wskazanym numerze.
W dniu 20 czerwca 2017 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) R. D. złożył - uzupełniony na wezwanie Sądu w zakresie podpisu - wniosek o uzupełnienie postanowienia z 20 kwietnia 2017 r. - otrzymanego 13 czerwca 2017 r. - w zakresie przysługującego środka odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 1a P.p.s.a). Powyższe przepisy – stosownie do art. 166 P.p.s.a. – znajdują odpowiednie zastosowanie również w przypadku postanowień.
Z treści cytowanych wyżej przepisów wynikają dwie kwestie wymagające wyjaśnienia a mianowicie termin do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia oraz możliwość żądania uzupełnienia postanowienia, a nie jego uzupełnienia w zakresie pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia.
Odnośnie pierwszej z nich Sąd stwierdził, że wniosek R. D zgłoszony został po upływie terminu wskazanego w art. 157 § 1 P.p.s.a., a mianowicie po upływie czternastodniowego terminu do jego wniesienia, liczonego od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, postanowienie z dnia 20 kwietnia 2017 r. wraz z uzasadnieniem (z uwzględnieniem unormowań zawartych w art. 73 P.p.s.a. regulującym tzw. instytucję "doręczenia zastępczego") zostało skutecznie doręczone z dniem 10 maja 2017 r. Czternastodniowy termin na złożenie ewentualnego wniosku o jego uzupełnienie mijał w dniu 24 maja 2017 r. Tymczasem skarżący, przedmiotowy wniosek o uzupełnienie postanowienia złożył w dniu 20 czerwca 2017 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 157 § 1 P.p.s.a. Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia złożonego w sprawie wniosku na podstawie art. 157 § 1a P.p.s.a.
Odnosząc się do natomiast do drugiej ze wskazanych na wstępie kwestii, wskazać należy, że wniosek złożony w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie uzupełnienia sentencji orzeczenia sądu, a nie jego uzasadnienia czy też pouczenia w zakresie przysługujących środków zaskarżenia.
Wyjaśnić nadto należy, że przesłanie w dniu 25 maja 2017 r. odpisu postanowienia z 20 kwietnia 2017 r., stanowiło odpowiedź Sądu na wniosek skarżącego o udzielenie informacji o zawartości przesyłki, która była powtórnie awizowana na poczcie, a nie została odebrana przez skarżącego. Powyższa czynność nie stanowiła jednakże podstawy do pouczania skarżącego o przysługujących mu środkach zaskarżenia.
Akta sprawy dowodzą, że skarżący był prawidłowo pouczony o przysługującym mu od postanowienia z 20 kwietnia 2017 r. środku zaskarżenia. Stosowne pismo z 24 kwietnia 2017 r., zawierające pouczenie o środkach zaskarżenia zostało przesłane skarżącemu i doręczone w dniu 10 maja 2017 r., (k. 63 i 66 akt sądowych sprawy).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 i § 1a P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.