Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 1002/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie statusu osoby bezrobotnej.
Pismem z dnia [...] r. W. N. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku. W dniu [...] r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z 28 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 1002/11 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu [...] r.
Pismem z dnia [...] r. Wicedziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd, iż pełnomocnikiem w niniejszej sprawie został wyznaczony adwokat J. S..
W dniu [...] r. wpłynęła do Sądu opinia adwokata J S. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 23 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 1002/11 wraz z odpisem pisma pełnomocnika do skarżącej i do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, bez ponoszenia przez stronę wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 250 ustawy, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" powołanego wyżej rozporządzenia stanowi, iż stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - wynosi 75 % stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej wymienionego rozporządzenia (240,00 zł), czyli 180,00 zł. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (23%). Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie stanowią kwotę 221, 40 zł.
W tej sytuacji orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.