Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. D. K. wniosła w imieniu syna – A. K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie utraty przez A. K. statusu osoby bezrobotnej.
Sąd pismem z dnia [...]r. zobowiązał D. K. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - pod rygorem odrzucenia skargi.
Zobowiązanie Sądu zostało doręczone D. K. w dniu [...]r. W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie D. K. pismem z dnia [...]r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła "o wycofanie skargi", natomiast wymaganego pełnomocnictwa nie przedłożyła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pełnomocnik skarżącego D. K. cofnęła skargę, jednakże cofnięcie skargi nie może być uznane przez Sąd za skuteczne. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy skarga nie jest dotknięta brakami formalnymi, uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie sytuacja taka nie wystąpiła, bowiem Sąd zobowiązał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna odpowiadać wymaganiom formalnym, w tym między do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
D. K, występująca w sprawie jako pełnomocnik skarżącego A. K. nie wykonała zobowiązania Sądu z dnia [...]r., a tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 wskazanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.