Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] wydanym po rozpatrzeniu wniosku W. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na postawie art 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] r., Nr [...] którym - w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie, bez zezwolenia zarządcy drogi, pasa drogowego drogi gminnej - zawiesiło z urzędu postępowanie administracyjne do czasu rozpatrzenia zagadnienia wstępnego przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż prowadzi postępowanie w sprawie odwołania W. S. od decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia [...] r., w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za zajęcie, bez zezwolenia zarządcy drogi, pasa drogowego drogi gminnej – ul. S. (działka nr [...]), poprzez zlokalizowanie w odległości 0,50 m od krawędzi jezdni obiektu budowlanego o powierzchni [...] m2, trwale związanego z gruntem, za okres od dnia [...]
Dalej Kolegium wskazało, że rozpatrywało również odwołanie W. S. od decyzji Zastępcy Prezydenta Miasta z dnia [...] r.
Nr[...], w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej za zajęcie bez zezwolenia zarządcy drogi wskazanego wyżej pasa drogi gminnej ul. S. za okres wcześniejszy, tj. od dnia [...] r. i decyzją z dnia [...] r., [...] utrzymało w mocy decyzję organu I Instancji. Wyrokiem z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1540/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] W dniu 1 lipca 2014 r. Kolegium wywiodło skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W związku z tym, Kolegium uznało, że prawomocne zakończenie sprawy przed NSA, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozpatrzenia odwołania w sprawie, w której Kolegium zawiesiło postępowanie. Skarga kasacyjna dotyczy bowiem określenia strony postępowania, które powinno być analogiczne w sprawie, w której zawieszono postępowanie. Zajęcie stanowiska przez NSA w tej sprawie będzie miało zatem wpływ na wynik przedmiotowego postępowania, co Kolegium uznało za rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, od którego uzależnione jest prawidłowe określenie strony postępowania i wydanie prawidłowej decyzji.
Ponadto Kolegium nie zgodziło się z wnioskującym o ponowne rozpatrzenie sprawy, że w okolicznościach prawnych i faktycznych sprawy aspekt strony nie jest zagadnieniem wstępnym, które ma rozstrzygnąć w innym postępowaniu Sąd. Kolegium przyznało, że określenie strony postępowania administracyjnego jest zagadnieniem podstawowym w prowadzonym postępowaniu, nie oznacza to jednak, że jego rozstrzygnięcie nie może nastręczać trudności i być uzależnione od stanowiska Sądu w sprawie o analogicznym stanie prawnym i faktycznym. Właśnie ta analogia skłania do zawieszenia postępowania, które zostanie podjęte po zajęciu stanowiska przez NSA. Przyczyni się ono do wydania prawidłowej decyzji i w efekcie szybszego ostatecznego załatwienia sprawy, zgodnego ze stanowiskiem NSA w kwestii określenia strony postępowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia SKO z dnia [...] r., nr[...], zarzucając im naruszeni art. 97 § 1 pkt 4 i art. 100 § 1 i 3 K.p.a., polegające na błędnym zastosowanie przepisu, tj. pomimo nie występowania zagadnienia wstępnego.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał m.in., że nierozpoznanie odwołania i zawieszenie postępowania powoduje dla niego niepowetowaną szkodę, bowiem na podstawie wadliwych decyzji wymierzających kary pieniężne, wyłącznie dla W. S., powstało zobowiązanie pieniężne wobec Gminy właśnie li tylko u W. S., zamiast także dla A. S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Analizowaną pod tym kątem skargę uznać należało za uzasadnioną, albowiem zachodzą podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie naruszają przepisy art. 6 i art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.)m – dalej "K.p.a.", w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie wskazać należy, iż organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 K.p.a.). Oznacza to działanie w oparciu o obowiązującą normę prawną, prawidłowe ustalenie znaczenia tej normy, niewadliwe dokonanie subsumcji oraz prawidłowe ustalenie następstw prawnych. Dotyczy to zastosowania zarówno normy prawa materialnego, jak i normy prawa procesowego. Jednym z obowiązków nałożonych na organy administracji publicznej przepisami prawa jest obowiązek załatwienia sprawy w terminach określonych w art. 35 K.p.a., chyba że wystąpią okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania. Przesłanki zawieszenia postępowania zostały wskazane w art. 97 K.p.a. Według jednej z nich organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.).
Jak wskazuje się w doktrynie, zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu może być wyłącznie zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Treścią takiego zagadnienia może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne. Przy czym samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracji i wydanie decyzji.
W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że wniesienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1540/13, nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego automatycznie zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Kolegium nie wykazało istnienia bezpośredniego związku pomiędzy rozpoznaniem wniesionej skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, a koniecznością zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. O związku takim nie świadczy fakt, że prawomocne zakończenie sprawy przed Naczelny Sądem Administracyjnym ma znaczenie dla prawidłowego rozpatrzenia odwołania w sprawie, w której Kolegium zawiesiło postępowanie i przyczyni się do wydania prawidłowej decyzji. Jak już wyżej wskazano stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracji i wydanie decyzji.
Tym samym, wydanie przez Kolegium obu postanowień nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 6 i art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. polegającym na zawieszeniu postępowania pomimo nie wykazania okoliczności go uzasadniających.
Obowiązkiem organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie uwzględnienie spostrzeżeń Sądu odnoszących się do przyczyn i wskazywanych przesłanek zawieszenia postępowania i ponowne rozważenie zasadności zawieszenia postępowania.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uznając, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzekł o uchyleniu postanowień wydanych pierwszej i drugiej instancji.