Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał B. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego Izba Adwokacka wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata M. O. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę B. M., jako niedopuszczalną.
W dniu 5 marca 2014 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 27 stycznia 2014 r. W skardze pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one w żadnej części uiszczone.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1050/14 po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 27 stycznia 2014 r.
Pismem z dnia 13 maja 2014 r. pełnomocnik ponowił wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego z urzędu udzielonego skarżącej przed sądem pierwszej instancji oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, oświadczając, że nie zostały one w żadnej części uiszczone.
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu przez adwokata skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 27 stycznia 2014 r. odrzucającego skargę.
Zgodnie z § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia adwokatowi wyznaczonemu z urzędu do udzielenia pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wynosi 240 zł.
W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 147,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Z tych względów należało orzec jak na wstępie.