Uzasadnienie
Z. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przekazania sprawy do rozpatrzenia sądowi powszechnemu.
Zarządzeniem z dnia 31 października 2019 r. Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 8 listopada 2019 r., jednak w zakreślonym terminie skarżący braku formalnego skargi nie uzupełnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej "p.p.s.a" skarga jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) powinna zawierać numer PESEL strony będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku.
W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienie w terminie siedmiodniowym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo stanowi skargę nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie pismo stanowiące wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 listopada 2019 r. Termin jego wykonania upłynął bezskutecznie 15 listopada 2019 r., który nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy.
Z uwagi na powyższe skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji.