Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej uchylił decyzje: nr [...] z dnia [...] r przyznającą dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [...] r. do [..] r. w wysokości [...] zł. miesięcznie, nr [...] z dnia [...] r. przyznającą dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [...] do [..] r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz nr [...] z dnia [..] r. przyznającą dodatek mieszkaniowy na okres od dnia [..] r. do dnia [...] r. w wysokości [...] zł. miesięcznie.
Wyżej wymieniona decyzja z dnia [...] r. została doręczona M. W. w trybie doręczenia zastępczego tj. w trybie art. 44 Kpa na adres: ul. [...],[...]. Z powodu nieobecności adresata przesyłkę awizowano w dniu [...] r. i pozostawiono do odbioru na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP[...], a zawiadomienie umieszczono w odbiorczej skrzynce pocztowej adresata. Po upływie 14-dniowego terminu odbioru przesyłkę zwrócono do nadawcy w dniu [...] r.
Organ pierwszej instancji w dniu [...] r. ponownie przesłał decyzję adresatowi na wskazany wyżej adres poprzez placówkę pocztową. Adresat nadal był nieobecny. Po dwukrotnym awizowaniu w dniu [...] r. i [...] r. przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu [...] r.
W dniu [...] r. do ww. organu wpłynęło pismo M. W., w którym zwrócił się on o wydanie decyzji tegoż organu z dnia [...] r. nr [...]. Kserokopia przedmiotowej decyzji została wydana wnioskodawcy w tym samym dniu w lokalu organu.
Pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do organu w dniu [...]r., M. W. złożył odwołanie od ww. decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu wskazano, że doręczenie dokonane z zachowaniem warunków wynikających z art. 44 Kpa jest skuteczne. Nie wymaga ono powtórzenia, bowiem adresatowi nie można doręczać pisma kilkakrotnie, czekając aż je odbierze. Innymi słowy, przepisy nie przewidują dwóch różnych dat doręczenia tj. daty o której mowa wyżej i daty odebrania decyzji przez stronę, bowiem wydanie decyzji stronie w takim przypadku jest tylko udostępnieniem treści rozstrzygnięcia bez skutku doręczenia. Zatem odbiór przez odwołującego się decyzji w dniu [...] r. było tylko udostępnieniem treści rozstrzygnięcia bez skutku doręczenia i fakt ten nie spowodował ponownego otwarcia terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia [...] r. M. W. złożył skargę na ww. postanowienie Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in. ze decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] r. została omyłkowo wysłana na adres: ul. [...], [...], podczas gdy adresem zameldowania i do korespondencji skarżącego jest od [..] lat adres: ul. [...],[...].
W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta, co do zasady, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
Ocena zaskarżonego postanowienia dokonana według wskazanych wyżej zasad daje podstawę do uznania, że skarga M. W. jest uzasadniona.
W postępowaniu administracyjnym, miejsce odbioru pism określa art. 42 k.p.a., który stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (§ 1) lub o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej mogą być one doręczone również w lokalu organu administracji publicznej (§ 2), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i § 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§ 3).
Powołana wyżej zasada doręczenia pism pod adres domowy (lub miejsca pracy) wiąże się z nałożonym przez ustawodawcę obowiązkiem zawiadomienia przez stronę organu administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu w toku postępowania (art. 41 k.p.a.).
Znaczenie wskazania adresu przez stronę podkreśla ustawodawca również w art. 63 § 2 k.p.a. który stanowi, że podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie (...). Z kolei, w art. 64 k.p.a. przewidziane są skutki niewskazania adresu, tj. pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Z powołanych przepisów wynika, że komunikacja pomiędzy stroną a organem administracji publicznej odbywa się korespondencyjnie. Ponadto, to na stronie ciąży obowiązek wskazania aktualnego adresu, również w toku postępowania, z konsekwencjami w razie uchybienia temu obowiązkowi.
W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, decyzja Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] r. została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. na adres: ul. [...], [...], podczas gdy adresem zamieszkania i do korespondencji wskazywanym przez skarżącego na każdym etapie postępowania administracyjnego był adres: ul. [...],[...].
W ocenie Sądu, organ pierwszej instancji – mając wątpliwości, czy adres podany przez skarżącego jest faktycznie jego adresem zamieszkania - nie zadośćuczynił obowiązkowi ciążącemu na nim mocą przepisu art. 77 § 1 k.p.a. tj. nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w zakresie ustalenia adresu zamieszkania skarżącego. Dowodem poświadczającym, że skarżący zamieszkuje pod adresem: ul. [...], [...], nie może być w szczególności informacja przekazana przez funkcjonariusza Straży Miejskiej (notatka służbowa z dnia [...] r.). Nie wynika z niej bowiem jednoznacznie, że skarżący, w tym czasie, zamieszkiwał pod ww. adresem.
Mając powyższe na uwadze nie sposób przyjąć, że nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącemu decyzji Kierownika MGOPS z dnia [...] r. w trybie art. 44 k.p.a.
Oczywiście słusznie organ odwoławczy wskazuje, że w sytuacji gdyby nastąpił prawny skutek doręczenia, późniejsze ponowne doręczenie decyzji nie otwierałoby ponownie terminu do wniesienia odwołania.
Jednak w okolicznościach niniejszej sprawy taki skutek procesowy doręczenia zastępczego nie nastąpił i stąd wniesienie odwołania przez M. W. w dniu [...] r. jest prawnie skuteczne.
Z tych przyczyn, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uchylił zaskarżone postanowienie.