Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 września 2015 r, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Jak wynika z akt sprawy opisane postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 października 2015 r. z pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej.
Z uwagi na błędne wykonanie zarządzenia Sądu w zakresie przysługującego środka zaskarżenia, pismem z dnia 28 października 2015 r. Sąd poinformował skarżącego, iż powyższe pouczenie było nieprawidłowe, ponieważ skarżącemu nie przysługiwała skarga kasacyjna lecz zażalenie, które wnosi się za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżone postanowienie i które może być sporządzone osobiście przez stronę. Ponadto poinformowano skarżącego o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.
W dniu 9 listopada 2015 r. J. O. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, które należało potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na opisane postanowienie Sądu z dnia 28 września 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W pierwszej kolejności Sąd bada, czy przedmiotowy wniosek jest dopuszczalny, a następnie – w przypadku stwierdzenia jego dopuszczalności, rozpoznaje go merytorycznie.
W przedmiotowej sprawie pismo z informacją o prawidłowym środku zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 5 listopada 2015 r., który to dzień Sąd uznał za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Wobec tego siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. upłynął w dniu 12 listopada 2015 r. Zatem należy uznać, iż skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w dniu 9 listopada 2015 r., działał z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Ponadto razem z wnioskiem złożył zażalenie, czyniąc zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 87 § 4 P.p.s.a.
Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, z uwag na brak winy po stronie skarżącego w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu skarżący nie może ponosić negatywnych konsekwencji spowodowanych zastosowaniem się do błędnego pouczenia, wobec czego należało przywrócić wnioskowany termin.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.