Uzasadnienie
H. L. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W motywach wniosku wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Na jej dochód składają się świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego i zasiłku celowego wynoszące łącznie [...] zł. Miesięczne zobowiązania i stałe wydatki ponoszone przez skarżącą to: czynsz – [...]zł, prąd – [...] zł, ogrzewanie –[...] zł, zakup żywności lekarstw.
Do formularza H.L. dołączyła orzeczenie z dnia [...] r. w przedmiocie zaliczenia jej stopnia niepełnosprawności do lekkiego, decyzję MOPR z dnia [...]r. przyznającą zasiłek celowy w wysokości [...]zł na zakup leków, decyzję tego samego organu z dnia [...] r. przyznającą świadczenie pieniężne na dofinansowanie do zakupu żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w kwocie [...]zł miesięcznie od dnia [...] r., decyzję tego organu z dnia [...]r. przyznającą zasiłek celowy w kwocie [...] zł na dofinansowanie do opłaty za ogrzewanie i energie elektryczną oraz decyzję przyznającą zasiłek okresowy z powodu długotrwałej choroby od [...] r. w kwocie [...] zł, decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. przyznającą dodatek mieszkaniowy od [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).
Zgodnie natomiast z art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na względzie, że w niniejszej sprawie skarżąca jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt a P.p.s.a. spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w części wniosku dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadza się zatem do zbadania, czy spełniona została przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika.
Zaznaczyć należy, że prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym może być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Tylko bowiem w takim przypadku istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na pozostałych współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia strony skarżącej z obowiązku ich ponoszenia (postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 478/04).
Uwzględniwszy treść przywołanych przepisów i konfrontując je z przedstawionym przez skarżącą stanem rodzinnym i majątkowym referendarz sądowy uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim zauważyć należy, że skarżąca z powodów zdrowotnych nie pracuje, utrzymuje się z różnych form pomocy społecznej, co potwierdzają załączone do akt sprawy decyzje wydane w tym przedmiocie oraz akta administracyjne.
W świetle powyższego uznać należy, że H.L. nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż jest to wydatek przekraczający jej możliwości finansowe.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.