Uzasadnienie
J. A. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu stwierdzającą nieważność decyzji ostatecznej w sprawie uprawnień do zasiłku pielęgnacyjnego.
Skarżąca, powiadomiona o terminie rozprawy, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że mieszka z pełnoletnim uczącym się synem, utrzymuje się z renty i renty rodzinnej syna w łącznej miesięcznej kwocie 1901,11 zł brutto, jednakże po opłaceniu czynszu w kwocie czynsz 483 zł i średnio opłat za telefon, gaz, prąd, ubezpieczenie w kwocie ok. 150 zł i wykupieniu leków, na utrzymanie pozostaje bardzo skromna kwota. Wnioskodawczyni oświadczyła, że posiada mieszkanie spółdzielcze lokatorskie o pow. 56 m2, nie ma oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 14 grudnia 2007 r. skarżąca przedłożyła dowody potwierdzające uzyskiwane dochody (1609,86 zł netto miesięcznie) oraz wydatki na utrzymanie mieszkania w kwocie ok. 700 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest zasiłek pielęgnacyjny. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Ponieważ strona jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie z mocy ustawy, a obowiązek ponoszenia kosztów jest jedną z przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, należało odmówić zwolnienia z kosztów. Natomiast w pozostałym zakresie wniosek należało uwzględnić, ponieważ wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie wydatków i wynagrodzenia adwokata z własnych środków finansowych.
Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.