Uzasadnienie
1. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. Wójt Gminy D. odmówił wydania zezwolenia [...] Sp. z o.o. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca") na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie spożywczo - monopolowym "[...]" [...] ul. [...].
Uzasadniając swoje stanowisko Organ I instancji podał, że wydanie zezwolenia jest możliwe po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w D. negatywnie zaopiniowała wniosek Skarżącej na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w zw. z uchwałą Rady Gminy w Dolicach nr XXXI/286/17 z dnia 24 października 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Dolice miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. W tej sytuacji Organ był zobligowany do odmowy wydania zezwolenia.
2. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Skarżąca, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7, art. 9, art. 10 § 1 oraz art. 106 K.p.a., polegające na wybiórczej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału oraz błędnych ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, jak również wydanie w tej części rozstrzygnięcia do z góry przyjętego zamiaru zmierzającego do dyskryminacji podmiotowej Skarżącej, co w konsekwencji spowodowało naruszenie art. 18 ust. 3a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez wydanie decyzji bez podstawy faktycznej i prawnej. Zdaniem Skarżącej podejmowane działania przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w D. zmierzały do wykluczenia Spółki z prowadzenia działalności na terenie Gminy D..
3. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r. 1257 ze zm.), w związku z art. 12 ust. 2 i art. 18 ust. 3a ustawy z dnia [...] r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2137 ze zm., dalej przywoływana jako: "u.w.t.p.a."), orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a., organ zezwalający wydaje zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy.
Organ wskazał, że Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w D. negatywnie zaopiniowała wniosek Skarżącej na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu, w zw. z uchwałą Rady Gminy w Dolicach nr XXXI/286/17 z dnia 24 października 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Dolice miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy postanowienie Organu I instancji.
Dalej Organ wskazał, że jak wynika z protokołu wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...] r. pomiary dokonano zgodnie z w uchwałą Rady Gminy w Dolicach nr XXXI/286/17 z dnia 24.10.2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Dolice miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Odległość od punktu sprzedaży do punku chronionego, w tym przypadku do bramy Gminnego Centrum Integracji Społecznej i Profilaktyki w D. mierzona była przez Organ I instancji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Skoro odległość ta wyniosła od sklepu do bramy [...] m, od wejścia do szkoły - [...], a od budynku sklepu do płotu [...] m, to mniej niż wymagane uchwałą odległości.
Organ podkreślił, że Skarżąca nie kwestionowała prawidłowości przeprowadzonych pomiarów. Zastrzeżenia Strony budziły jedynie prawidłowości podjęcia samej uchwały Rady Gminy w Dolicach.
Organ odwoławczy wskazał, że organy administracji działają na podstawie przepisów prawa i w jego granicach, nie mają więc podstaw do wyjścia poza obowiązujące je przepisy, w tym przypadku spornej uchwały Rady Gminy w Dolicach. Sporna uchwała w dniu podejmowania decyzji obowiązuje i organy administracyjne są obowiązane do przestrzegania przepisów w niej zawartych.
- 4. WSA w Szczecinie prawomocnym wyrokiem z dnia 25 października 2018 r. (sygn. akt II SA/Sz 792/18) stwierdził nieważność postanowienia [...] z dnia [...] r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że brak było możliwości stwierdzenia czy wniesione zażalenie spełniało wymogi formalne, z akt sprawy wynikało, że ocena powyższej okoliczności nie była możliwa nie tylko przez Sąd, ale także nie była możliwa przez Kolegium, bowiem Organ odwoławczy nie dysponował zażaleniem.
- 5. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. pismem z dnia 04.02.2019 r. zwróciło się z pytaniem do Strony czy w przedmiotowej sprawie było składane zażalenie i potwierdzenie złożenia zażalenia.
Pismem z dnia 12.02.2019 r. działając w imieniu [...] Sp. z o.o. Prezes Zarządu poinformował Kolegium, że w sprawie było złożone zażalenie, na potwierdzenie czego wysłał zażalenie i potwierdzenie jego nadania.
- 6. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 K.p.a., w związku z art. 12 ust. 2 i art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a. oraz uchwały Rady Gminy w Dolicach nr XXXI/286/17 z dnia 24.10.2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Dolice miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej na postanowienie nr [...] [...] z dnia [...] r. Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w D. orzekło utrzymać w mocy postanowienie Organu I instancji.
- 7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wydaną w dniu [...] r. w sprawie [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] r. odmawiającą wydania zezwolenia Skarżącej na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 % alkoholu przeznaczonych do sprzedaży w sklepie "[...]" w D. przy ul. [...], Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, art. 9, art. 10 § 1 oraz art. 106 § 3 K.p.a. polegające na wybiórczej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego oraz błędnych ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, jak również wydanie w tej części rozstrzygnięcia do z góry przyjętego zamiaru, zmierzającego do dyskryminacji podmiotowej Spółki, co w konsekwencji spowodowało naruszenie art. 18 ust. 3 u.w.t.p.a. poprzez wydanie decyzji bez rzeczywistej podstawy faktycznej oraz prawnej.
- 8. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga okazała się zasadna, jednak z innych powodów niż wskazane w skardze.
9. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
- 10. Na wstępie wywodu należy nakreślić ramy prawne sprawy.
Zgodnie z art. 18 ust.
1. u.w.t.p.a., sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy.
Art. 18 ust. 3a tej ustawy stanowi natomiast, iż zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wydawane jest przez wójta po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2.
Jak wynika z tego przepisu, wydanie decyzji zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych, uzależnione jest od wyrażenia pozytywnej opinii przez inny podmiot niż rozstrzygający sprawę. Współdziałanie na podstawie art. 106 K.p.a. podejmowane jest przed załatwieniem sprawy w drodze decyzji.
Podkreślenia wymaga, iż ustawodawca zdecydował o kolejności wydawanych aktów i wskazał, że wydanie decyzji poprzedzone musi być uzyskaniem pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych.
11. Przenosząc powyższe na tę sprawę wskazać należy, że WSA w Szczecinie prawomocnym wyrokiem z dnia 25 października 2018 r. (sygn. akt II SA/Sz 792/18) stwierdził nieważność postanowienia [...] z dnia [...] r., czyli postanowienia będącego podstawą do wydania przez Organ decyzji odmawiającej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, co wywołuje ten skutek, że na dzień wydania przez Organ zaskarżonej decyzji, brak było w obrocie prawnym prawomocnego postanowienia - pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 u.w.t.p.a.
Tego braku w tym postępowaniu nie konwaliduje wydane i nadesłane Sądowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., którym to Organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 K.p.a., w związku z art. 12 ust. 2 i art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a. oraz uchwały Rady Gminy w Dolicach nr XXXI/286/17 z dnia 24.10.2017r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy Dolice miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej na postanowienie nr [...]. [...] z dnia [...]. Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w D. orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia Organu I instancji. Wydane ono bowiem zostało po wydaniu przez Organy obu instancji decyzji odmawiających wydania zezwolenia.
Takie działanie Organu stanowi naruszenie dyspozycji normy zawartej w art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a.
- 12. Z powyższych względów zaskarżoną decyzję należało uchylić, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a.