Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Sprostowanie może dotyczyć właściwego oznaczenia stron, ich imienia i nazwiska, nazwy organu, czy też dokładnego wymienienia podmiotów postępowania sądowoadministracyjnego, jeśli niedokładność ta ma charakter oczywistego błędu pisarskiego związanego z niewłaściwie użytym wyrazem, w niewłaściwej formie lub odmianie lub z widocznie mylną pisownią.
W niniejszej sprawie, w wyniku oczywistej omyłki, zostało błędnie wpisane, w 11. linijce sentencji wyroku, nazwisko skarżącej, które, jak wskazał na rozprawie w sprawie o sygn.akt II SA/Sz 105/14 pełnomocnik skarżącej – jej syn, nie podlega odmianie przez przypadki. Stąd też poprawne jest sformułowanie - "sprawa ze skargi H.B.".
Wobec powyższego, koniecznym było sprostowanie powyżej opisanej niedokładności w oznaczeniu skarżącej, o czym sąd orzekł na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.