Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 2 lutego 2015 r. pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony radca prawny M.O.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r. odrzucił skargę z uwagi na nie uzupełnienie przez skarżącego braku formalnego skargi.
W dniu 24 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 1357/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.).
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł, czyli wynosi 180 zł.
Radca prawny M.O. został wprawdzie wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego przed wydaniem przez Sąd postanowienia odrzucającego skargę, ale w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji nie podejmował żadnych czynności procesowych w imieniu strony. Wynagrodzenie dla pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przysługuje za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. W niniejszej sprawie pomoc ta polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. W konsekwencji należało uznać, że ten sam radca prawny nie prowadził sprawy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - w kwocie 180 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT.
Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a wyżej wskazanego rozporządzenia.