Uzasadnienie
Zespół Składnic Lasów Państwowych, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego T.P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia 13 sierpnia 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...]z dnia 31 marca 2014 r. o obowiązku zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, oznaczonej obecnie jako działka nr [...], o powierzchni [...] ha, położonej w [...], obręb ewidencyjny [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa, pozostającej w trwałym zarządzie Zespołu Składnic Lasów Państwowych – na rzecz J. i W.R.
W skardze, pełnomocnik strony zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w szczególności w następstwie rozpoczęcia przez wnioskodawców robót budowlanych, a następnie zrealizowania inwestycji budowlanej na działce nr [...]. Ogrodzenie działki spowoduje odcięcie drogi pożarowej, która jest jedyną drogą zapewniającą dostęp do budynku biurowego oraz budynku warsztatowego od północnej strony nieruchomości skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania decyzji o obowiązku zwrotu części nieruchomości.
Materialnoprawną podstawę dla wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518) - dalej jako "u.g.n.".
Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże jak wynika z art. 9 u.g.n., w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124 b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a u.g.n., w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, że decyzja organu została wydana na podstawie przepisu art. art. 136 ust. 3, art. 137, art. 139, art. 140 ust. 1-4 u.g.n. a zatem na podstawie przepisów Działu III tejże ustawy.
Oznacza to zatem, że organ administracyjny - w celu ochrony tymczasowej na podstawie art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami - powinien z urzędu wstrzymać wykonanie decyzji Wojewody, czego jednakże nie uczynił.
Dlatego też, zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy organ administracyjny nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie, uzasadnione, a nawet konieczne, jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1041/13, LEX nr 1436996).
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na postawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.