Uzasadnienie
E. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. kierującej skarżącą na badania zdrowotne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Jednocześnie skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podała, że jest zaszczuta i nękana od 14 lat, co powoduje, że czuje się bezsilna. To ustawiczne niszczenie polega na odmierzaniu świadczeń finansowych i utrudnianiu jej życia. Bez uzyskania pomocy prawnej skarżąca nie jest w stanie uzyskać należytej ochrony. Wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jedynym jej majątkiem jest mieszkanie spółdzielcze o pow. 38 m2, a jedynym źródłem utrzymania renta w kwocie [...]zł miesięcznie netto.
W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Chodzi o osoby pozbawione środków do życia bądź osoby posiadające środki bardzo ograniczone, pozwalające na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych.
Należało uznać, że skarżąca należy do osób znajdujących się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej, ponieważ nie pracuje, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jej dochód stanowi niska renta. Poza niewielkim mieszkaniem wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Uzasadniało to przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.